آسمان شب پر از ستاره های درخشان بود؛ گویی آن شب با تمام شب های دیگر متفاوت بود. زیر درخت انگور نشسته بودند، دخترک سرش را روی شانه مردانه پسرک گذاشته بود و هر دو به آسمان زیبای شب مینگریستند؛ پسرک دستش را دور شانههای دخترک پیچید و او را بیشتر به خود فشرد؛ در دل هردویشان غوغایی به پا بود ولی در عین حال آرامش عجیبی داشتند... سکوت در فضای اطرافشان حکم فرما بود و هیچیک از آن دو نمیخواست این سکوت را بشکنند، چون هیچ جملهای نمیتوانست آن لحظات را توصیف کند و هیچ کلمهای نمیتوانست حس آندو را بیان کند...
دست های هم را گرفتند، بالاخره پسرک سکوت بینشان را شکست و با صدای زیبا و دلنشینش گفت : دوستت دارم...♡
ملودی صدای پسرک قلب دختر را به بازی گرفت، قلب بیجنبهاش محکم در سینه میکوبید و این باعث شد لحظاتی چشمانش را ببندد و با لبخندی نشأت گرفته از حال خوبش و با تک تک سلول های وجودش بگوید : من هم دوستت دارم...♡
هردو به ستاره ها نگاه میکردند ولی بدون شک فکر هیچکدام سمت ستاره ها نبود :)!
تمام فکر دخترک پیش حرفهایی بود که میخواست بزند ولی زبانش آن را یاری نمیکرد. میخواست به او بگوید که چقدر دوستش دارد، که چقدر عاشقش است که او تمام وجودش است و قلبش تنها بخاطر اوست که میزند، میخواست به او بگوید که هرصبح با یاد او بلند میشود و در تمام لحظاتش به او فکر میکند، میخواست به او بگوید که تو پر نور ترین ستاره آسمان شب من هستی ولی زبانش او را یاری نمیکرد، مغزش به او هشدار میداد که سکوت بهترین کلام است و این لحظات را با حرفهایی که بارها به او زدی خراب نکن، اما دخترک میخواست تمام آنهارا باری دیگر برای پسرک تکرار کند ولی هرچه سعی کرد نتوانست حرفی بزند، اصلا نمیدانست از کجا باید شروع کند و چگونه این حرفهارا باید به او بزند!
از بین تمام آن حرفها، دخترک تنها توانست بار دیگر به او بگوید : میدونی چقدر دوستت دارم؟
و پسرک هم در جوابش گفت : تو میدونی من عاشقتم؟
و لبخندی از عمق جان...
____
چهار سال پر از تنش از آن شب پرستاره گذشت و آندو دوباره در شبی متفاوت زیر درخت انگور نشستهاند، با این تفاوت که اینبار تمام دنیا میدانند که آندو سهم قلب هم هستند و کسی نمیتواند مانع آنها برای به آغوش کشیدن هم شود...
اما این بار دیگر کسی به آسمان نگاه نمیکرد، بهم چشم دوخته بودند و لبخند میزدند و خوشحال بودند از اینکه بالاخره بعد از کلی سختی بهم رسیده بودند.
خیره بهم نگاه میکردند، نگاهی که مستقیم قلب هردو را نشانه میگرفت و باعث میشد که ضربانش به اوج خود برسد؛ دخترک دیگر تحمل آن حجم از هیجان را نداشت و نگاهش را از چشمهای زیبای مرد مقابلش گرفت، در دل مدام قربانصدقهاش میرفت و این باعث میشد لبخند عمیقی روی لبهایش بنشیند :)
بالاخره دخترک به حرف آمد و همانطور که سرش پایین بود گفت: تو تمام زندگی منی، طوریکه زندگی بدون تو واقعا برام معنیای نداره، من.. من عاشقتم...
و پسرک اینبار بجای قربان صدقه رفتن گفت: بغلت کنم؟
و محکم او را در آغوش گرفت...
پ.ن:
تراوشات یک ذهن :)