
ساعت ده صبح بود، در سیت پیش روی تونس نشسته بودم از شدت گرمای هوا پنجره موتر را پایین کرده بودم تا شمالکهای کنار کوهها به رویم بخورد و عرق سرازیر نشود، به چندوال رسیدیم. پیر مردی که حدود هفتاد سال سن داشت یا شاید هم پنجاه بود و سختیهای زندگی او را هفتاد ساله مینمود، ظاهر لاغر، نحیف و قد کوتاه داشت. جوراب پشمی جیگری رنگ و کلوشهای سیاهش توجه مرا به لاغری ساق پاهایش جلب کرد که به یک بچه هشت ساله میماند. من و راننده که در سیت پیش رو بودیم صحنهی غمانگیزی را دیدیم که با دیدنش راننده ناخودآگاه پایش را روی بریک گذاشت و ترمز گرفت، این صحنه را قبلا فقط در مقابل یک حیوان دیده بودم، حیوان عاجزی که بیش از حد توانش بار کرده بودند و پاهایش زیر فشار بار خم شده باشد.
پیر مرد بیچاره باربری بود که جفت پاهای لاغر و باریکش زیر فشار بار گاری به شکل وحشتناکی لِه شده بود….