
تاثیر هوش در یادگیری را چقدر ارزیابی میکنید؟ به نظر شما اگر هوش کافی برای یادگیری چیزی وجود نداشته باشد، امکان رسیدن به موفقیت وجود خواهد داشت؟ تاثیر هوش بر موفقیت چیست؟
خیلی از افراد هستند که معتقدند، هوش باعث میشود تا فردی به اوج موفقیت برسد و بدون آن امکان کامیابی و رسیدن به موفقیت وجود ندارد. اما این گفته بسیار کلی و گنگ است. در واقع، اینکه هوش در یادگیری مهم است، جملهای به شدت بیدقت و بیمعنی به نظر میرسد.
هوش انواع مختلفی دارد. هوش شکلهای مختلفی هم دارد. پس چطور میتوان گفت که هوش برای یادگیری خیلی مهم است و بدون هیچ توضیح اضافهای، پیش رفت و تکلیف فکرکردن را از سر خود باز کرد؟ با ما همراه باشید تا بتوانیم ابعاد مختلف تاثیر هوش در موفقیت را واکاوی کنیم.
قبل از هر چیز باید این را به شما بگوییم که هیچ فردی کمهوش نیست. استعدادهایی در تمام افراد وجود دارد که بنا به آموزشهایی که دریافت میکند و محیطی که در آن رشد مییابد، سطوح و شکلهای مختلفی به خود میگیرد. پس همینجا مشخص میکنیم که فرد کمهوش از نظر ما وجود ندارد.
باهوششدن محصول پرورش استعدادهای فردی است. حال کار به این موضوع نداریم که چه کسی باهوش است و چه کسی نیست. اما میخواهیم درباره تاثیر هوش در یادگیری و زندگی صحبت کنیم. باید بدانیم که هوش دارای انواع مختلفی است. هوش هیجانی یک چیز است و هوش علمی چیز دیگر.
هوش هیجانی یعنی هوشی که به واسطه آن، فرد میتواند واکنشهای موثر و درستی نسبت به وقایع مختلف از خود بروز بدهد. در واقع، کسی که هوش عاطفی یا هیجانی بالایی دارد، شناخت بهتری از عواطف و احساسات خودش دارد. اما کسانی که هوش علمی دارند یا به عبارت دیگر، بهره هوشی یا همان آیکیوی بالایی دارند، به واسطه این نوع از هوششان میتوانند دروس علمی و آکادمیک را خوب یاد بگیرند.
در واقع، آیکیو همان هوشی است که میتواند شما را به صندلیهای برتر دانشگاهها بفرستد. پس هوش دارای انواعی است. هر یک از این دو نوع هوش برای موفقیت لازم هستند. اما چرا و چگونه؟
به مجموعهای از استعدادها که تمرکز، درک، یادگیری، حافظه، دقت، پردازش و استدلال در آنها وجود دارد هوش میگویند.
انواع هوش در روانشناسی
روانشناسان با توجه به کارکردی که از هوش انتظار دارند، انواع هوش را بررسی کردهاند. نظریات متفاوتی درباره انواع هوش مطرح شده است که از بین آنها نظریه هوش چندگانه گاردنر و نظریه هوش سهگانه دانا زوهار و یان مارشال مقبولیت بیشتری دارند؛ که در ادامه به بررسی آنها میپردازیم.
در این نظریه، انواع هوش با هوش جسمانی که به معنی توانایی کنترل بدن و استفاده از اشیا است، شروع میشوند و با توجه به سیستمهای عصبی مغز مشخص میشوند. صاحبان این نظریه معتقدند هوشهای متفاوت انسان زیرمجموعهای از سه هوشی که در ادامه به آنها میپردازیم، هستند.
این هوش مرتبط با مهارتهای منطقی و زبانشناسی است؛ که هماکنون بیشتر از سایر هوشها به عنوان ملاک موفقیت آموزشی شناخته میشود. این هوش برای حل مسائل ریاضی و منطقی است.
هوش عاطفی یا هیجانی باعث شناخت احساسات و بروز آنها به صورت مطلوب میشود. همچنین از این هوش، برای مدیریت عواطف خود و دیگران استفاده میکنند که در موفقیتهای شخصی و حرفهای تاثیر بهسزایی دارد.
هوش معنوی درک و توجه به جهان هستی و پاسخ دادن به سوالاتی درباره معنای زندگی و ارتباط انسان و جهان هستی است. همچنین هنگامی که انسان با کارهای معنوی تلفیق پیدا کند، از هوش معنوی خود استفاده کرده است.
هوش معنوی بر کارکرد هوش عقلانی و هوش هیجانی اثرگذار است. در حقیقت هوش عقلانی دروازه ورود به کسب موفقیت در کار مورد علاقه است؛ اما چیزی که باعث میشود افراد در شغل خود بهترین باشند هوش عاطفی است. از طرفی هوش معنوی نیز میتواند در ارتقا هوش عاطفی موثر باشد. این دو نوع هوش تاثیر مستقیمی بر یکدیگر دارند و رشد و توسعه هر کدام، باعث پرورش دیگری میشود.