آیا هر فعالیتی که ما رو به پول برسونه رو میشه بهش گفت کار؟
توی سالهای گذشته فعالیتهای زیادی به شکل مقطعی مخاطبان پرشماری رو به سمت خودشون کشوندن. فعالیتهایی که به شکل قابل توجهی از اکثر مشاغل و سرمایه گذاریها بازده بیشتری به مخاطبینش نشون میدن و اونها رو وسوسه میکنن تا توی این جریان قرار بگیرن. این جنس فعالیتها معمولا بسیار نو و تازه هستند و مخاطبین عمومی اطلاعات عمیق و زیادی از اونا ندارن و صرفا به خاطر انگیزه مالی واردش میشن.
من در مورد سودآوری صحبت نمیکنم. در مورد فلسفه کار به عنوان بخش بزرگی از زندگی حرف میزنم.
هیچ کدوم از این ترندهایی که در مقاطعی بسیار پر کشش و جذاب بودن ماندگاری بالایی ندارن چرا که یک موج هیچ وقت توی اوج نمیمونه و معمولا اکثر مخاطبین عمومی تازه وقتی ترندی به اوج خودش میرسه باهاش آشنا میشن و تعداد زیادی از اونها متضرر میشن. این عدم پایداری مهمترین ضربه رو به این جنس فعالیتها میزنه. چرا که عمده فعالیتی که توی این مدلهای جدید انجام داده میشه مختص همون فعالیته و در ترند بعدی الزاما برای شما مهارت کلیدی و مهمی محسوب نمیشه.
اگر سودآوری مالی رو کنار بذاریم ارزش دیگهای به شخصیت ما اضافه نمیکنن و گاه به داشتههای ما ضربه میزنن و وارد زندگی شخصی و روابط ما میشن و روی اون تاثیر میذارن. این آسیب گاهی به شکل فروش در شبکه ارتباطی خودش رو نشون میده و گاهی گرفتن وقت و آرامش در فضای امن خانواده.
این فعالیتها به شکل قابل توجهی ارزش پایینی برای جامعه ایجاد میکنه وحتی گاهی برای جامعه مضر محسوب میشه. به همین دلیل بعد از مدتی جایگاه اجتماعی پایینی به فرد میده.

همون طور که گفتم صحبت من بیشتر روی فلسفه شغل و جایگاه اون توی زندگی افراده و این مشاغل هم معمولا بیشترین تاثیر رو روی این بخش میذارن. اگر نگاه کنیم میبینیم که اکثر افرادی که به دنبال یکی از این ترندها رفتن سبک زندگی متفاوتی از خود ارائه میکنن به شکلی که حتی از عکس پروفایل اونا میشه فهمید که پیرو کدوم موج هستن. و گاهی همین موضوع به جذابیت این فعالیتها کمک میکنه و افرادی که دنبال این هستند تا برای خود هویتی پیدا کنن سادهترین و جذابترین انتخابها الگوبرداری از سبک زندگیه که اون فعالیت ارائه میکنه.
ایدههایی که در دنیای تکنولوژی و محصول ارائه میشن خیلی زود با ارائه ایده نو کنار میرن یا بروز میشن ولی ایدههایی که مبتنی بر تفکر و نگرش هستن به این سادگی نمیشه جایگزین کرد. بیش از 200 سال هست که با ایده افزایش بهرهوری کارها بسیار با معیارهای زندگی ایدهآل فاصله گرفته و افراد کارها را فقط در قبال پول انجام میدن و هیچ پیوندی بین محصول نهایی و کاری که انجام میدن پیدا نمیکنن. این روند چند سالی هست که کمی در حال تغییره و افراد میتونن کمی علایق خودشون رو به کار نزدیک کنن و از کارشون لذت ببرن.
کار یه مفهوم متوازنه که هویت ما رو میسازه. شبیه یک چرخ که پرههای متفاوتی داره و اگر اون پرهها اختلاف فاحشی داشته باشن چرخ یا راه نمیره یا دائم میلنگه. انتخاب این چرخ برای زندگی خیلی دقیق و سخت گیرانه باید انجام بشه و اگر فقط مسائل مالی رو ملاک این انتخاب بدونیم خودمون رو محکوم به یه درد عمیق در بلند مدت کردیم.
یک شغل باید معیارهای زیادی داشته باشه تا ما اون رو به عنوان یک کار ایدهآل انتخاب کنیم.
شغل و کار بخش بزرگی از زندگی ما رو تشکیل میده و حتی گاهی انتخاب این مورد از انتخاب همسر از اهمیت بیشتری برخورداره، و این زمانی جدی میشه که بسیاری از مشاغل برای حرفهای شدن و رسیدن به بازدهی مناسب نیاز به سالها زمان داره و ما شاید در طول زندگی تنها در یک یا دو فعالیت بتونیم حرفهای بشیم. پس فرصت ما هم بسیار محدوده.
کاری رو انتخاب کنید که مثل یک چرخ سالها برای شما بچرخه و شما رو همراه خودش به جلو ببره و از انجام دادنش لذت ببرید و به افزایش کیفیت زندگی شما کمک کنه. و به یاد داشته باشید کاری که برای دوست شما مناسبه ممکنه اصلا برای شما کارایی نداشته باشه پس از نسخههای دیگران کورکورانه استفاده نکنید.