گاهی اعتماد به نفس، اضطراب نفس است. لابد شما هم دیدهاید، افرادی که قد رعنای اعتماد به نفسشان، هزارفرسنگ آنورتر هم که باشد، نور بالا میزند. دهان که باز میکنند، پی فرصت میگردید شاگرد مکتبشان شوید بلکه کمی هم از فضائلشان نصیب شما شود. خصوصا وقتی از محاسن و دستاوردهاشان میگویند. اما خدا نیارد روزی را که بخواهید توضیحی بدهند درباره فلان اقدامشان. یا تار مویی شکاف در نتیجه تصمیمات و رفتارشان ببینی و به رویشان بیاوری. چنان با شدت و حدت درمیآیند که الا و بلا همین که من میگویم درست است و تو اصلا کجای کاری که بیایی و به من یاد یا نشان دهی درست و غلط را. من که هر چه در خودم و آثارم نگاه میکنم چیزی نمیبینم مگر کمالات وافر. چه رسد که قدم را فراتر بگذاری که پارهای مسائل را شفاف کنند، استدلالی بیاورند یا استدلالت را بشنوند. انوقت است که کبریت زدی به انبار باروت؛ چشمانشان را براق میکنند توی صورتت، صدایشان را ول میدهند، با چهرهای برافروخته، چنانکه که خودت صدای جویدن خرخرهات را زیر دندان اعتماد به نفسشان میشنوی. عقل سالم حکم میکند سکوت کنی چون گوشی برای شنیدن، ذهنی برای اندیشیدن و مجالی برای تأمل که نیست هیچ؛ٍ جانتان هم در خطر است. و تو میدانی او که اینچنین خیز برداشته به قصد سوزاندن ریشهات، اگر اعتمادی درونش باشد، نه تنها با متانت تو را میشنوند، ایرادی هم اگر از چشم تو دور مانده باشد، خودش متذکر میشود که آنها که گفتی این یکی را هم ببین. تفاوت است میان آنکه از اضطراب نفس جان میکند تا تو را سر جایت بنشاند و آنکه سرجایش مینشیند تا تو را بشنود که بفهمد. که اعتماد دارد به امکان خطای خودش و اینکه مفاهمه در بلوا اتفاق نمیافتد.
اما ریشهی اضطراب نفس در چیست؟ به گمانم در ترسیدن. از باور به اینکه هر نقد یا پرسشی یعنی حمله به شخصیت. نه پرسیدن و پرسشگری و پیمودن مسیر کمال. خصوصا حالا که اگر نه تمام، دست کم بیشتر ظرفیتهای توسعه فردی، رفته به سمت باد به غبغب انداختن که شانه صاف، سینه سپر و سنبهی صدا پرزور. خیال کردهاند دک و پز اعتماد به نفس میسازد. آفتابه لگن هفت دست، شام و ناهار؟ وقتی آفت در ریشه است حالا تو بیا با گلهای کاغذی گلستان بساز. این است که روزنامه تعطیل میشود اگر نگویند سلطان به سلامت. چون اضطراب نفس نمیگذارد سلطان کمی تعقل کند، کمی خودش را زیر سوال ببرد. چه سلطان غایت است. خدشه در غایت؟ نعوذبالله. خدشهناپذیری ریشه در فرهنگ و رسوم دارد و از دورترین گذشتهها با ماست. هر چند به لطف جسارت و آگاهی نسلهای تازهتر این اعتماد پوشالین ترک بزرگی برداشته اما هنوز در سنگلاخ تعصب و هراس به سرمیبریم. سنگلاخی که دارد ایرانمان را میسوزاند.
شکیبا اسکاف
تحت تعقیب:👇🏼👇🏼👇🏼
https://t.me/My_Hand_writee
https://ble.ir/poette