
کسبوکارها باید خودشان را با اوضاع ناپایدار و شرایط بیثبات بازار تطبیق دهند. با اینکه ممکن است برخی افراد عدم قطعیت را مانعی ببینند که باید از سر راه برداشته شود، اما این اتفاق به خودی خود میتواند فرصتی برای رشد باشد.
عدم قطعیت در کسبوکار به چه معناست؟
عدم قطعیت در کسبوکار به مواردی اشاره دارد که کسبوکارها با ریسکهایی روبهرو میشوند که معمولا نمیتوان آنها را از قبل پیشبینی کرد یا سنجید. شاید بهدلیل وقوع رخدادهای غیر قابل پیشبینی یا دائما در حال تغییر، پیشبینی عملکرد کسبوکار در این موقعیتها دشوار باشد. تغییراتی که در دنیای سیاست، فناوری، اقتصاد و محیط زیست رخ میدهد (مانند پیشرفت فناوری، نقض داده، حوادث طبیعی یا تصویب مقررات جدید برای کسبوکارها)، میتواند موجب ایجاد عدم قطعیت در کسبوکارها شود.
بهعنوان مثال در سال ۲۰۲۰، بهدلیل تغییرات غیرمنتظرهای که در اثر همهگیری ویروس کووید ۱۹ در اقتصاد و صنعت به وقوع پیوست، مدیریت کسبوکارها بسیار مشکل شد.
البته پاندمیها بهندرت اتفاق میافتند، اما همیشه کسبوکارها باید تا حدودی با عدم قطعیت دستوپنجه نرم کنند؛ بهخصوص استارتاپها. حتی زمانی که شرایط اقتصاد پایدار است، استارتاپها معمولا با عدم قطعیت مالی به فعالیت خود ادامه میدهند و از آنجا که امنیت مالی یک استارتاپ به سرمایهگذاران خطرپذیر و سرمایهگذاران دیگر بستگی دارد، اختلالات اقتصادی میتواند میزان سرمایهای را که به آن دسترسی دارند، محدود کند.
با این حال، در زمینه تامین سرمایه برای استارتاپها، پیشبینی نوسانات اقتصادی همیشه هم ممکن نیست. مثلا با اینکه در بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ در آمریکا، سرمایهگذاری خطرپذیر به میزان ۱۳ درصد کاهش یافت، اما تاثیر پاندمی بر تامین سرمایه آنچنان هم عمیق نبود. در حقیقت، در ارزیابی Crunchbase مشخص شد که در ژانویه ۲۰۲۱ سرمایهگذاری خطرپذیر به ۳۹.۶ میلیارد دلار در ماه رسید که تا آن زمان بیسابقه بود.
بر خلاف عدم قطعیتی که در اثر پاندمی رخ داد، بیشترین تعداد استارتاپهای یونیکورن برای اولینبار در دوران پاندمی ظهور کردند.
موفقیت شرکتها و استارتاپها در دوران پاندمی نشان میدهد که میتوان در شرایط عدم قطعیت نیز به کار خود ادامه داد و حتی موفق شد؛ البته اگر استراتژی و منابع درستی را به کار ببندیم.
ریسک در مقابل عدم قطعیت در کسبوکار
تفاوت میان ریسک و عدم قطعیت به این بستگی دارد که یک سناریوی خاص تا چه حد قابل کنترل و قابل پیشبینی باشد. ریسک را معمولا میتوان با احتمالات پیشبینی و از طریق تکنیکهای ارزیابی و مدیریت ریسک آن را کنترل کرد. اما عدم قطعیت در موقعیتهایی با متغیرها و پیامدهای ناشناخته و غیرقابل سنجش رخ میدهد؛ بنابراین کنترل یا پیشبینی آنها مشکل است.
برای مطالعه مطلب «چهار سطح عدم قطعیت در کسبوکار» به وبلاگ گروه سرمایهگذاری پرسال مراجعه کنید:
https://vc.persolco.com/uncertainty-levels/