تا اینجا در مطالب قبل، از تجربه‌ی داخل رستوران گفتیم؛ از در ورودی تا منو. ولی خیلی از سفارش‌های امروز، اصلاً پاشون به رستوران نمی‌رسه؛ از یه اپلیکیشن شروع میشه و با یه پیک تموم میشه. همین‌جا، یه چالش کاملاً متفاوت شروع میشه.
اپ‌های سفارش غذا تونستن با ایجاد بسترهای مناسب و کاربر پسند دسترسی رستوران‌ها رو به مشتریان بسیار بیشتری فراهم کنن اما باید به خاطر داشت که هر چیزی هزینه ای داره، و راستشو بخوام بگم این یکی خیلی پر هزینه‌ست.
وقتی منوی کاغذی نمی‌تونه داده‌ای از مشتری جمع کنه و اپلیکیشن‌ها هم اون داده رو برای خودشون نگه می‌دارن، رستوران مابین این دو تا، هیچ‌جا صاحب اطلاعات مشتری خودش نیست.
اینکه این اپ‌ها کمیسیون زیادی دارن و بخش زیادی از سود فروش رستوران‌ها رو صاحب میشن که بحث تکراری و مشخصیه اما نکته‌ی مهم‌تر اینه که این عدد رو شما تعیین نمی‌کنید؛ پلتفرم تعیین می‌کنه، و هر وقت بخواد می‌تونه عوض کنه.
از طرفی شما واقعا روی اینکه عملکردتون چطور باشه مستقیما دخیل نیستید و در الگوریتم‌هایی گیر میوفتید که شاید توان رقابتی شما در درخشیدن در اون‌ها نباشه و این بدتر به برندتون لطمه میزنه.
پس میشه گفت هرچقدر هم که خوب بتونید شعبه دیجیتالی خودتون رو در این اپ‌ها مدیریت کنید در نهایت باید بپذیرید که شما صاحب اون شعبه نیستید و به نوعی یک عامل در هزاران عامل اون اپلیکیشن محسوب میشید..
مشکل در این نیست که مشتری از طریق اپ با شما کانکت میشه، مشکل اینه معمولا اصلا کانکت نمیشه، شما صرفا یه آواتار دیجیتالی هستید که اول از همه قبل اینکه داستانی داشته باشه یا فرصت رقابتی توی ذهن مشتری داشته باشه و با چندتا عدد مثل ستاره و تعداد سفارش و نظر و ... قضاوت میشید و خیلی زود لیست محصولاتتون به مشتری نشون داده میشه و تمام، این کل پنجره حضور شما بود و اینجا مشتری باید تصمیم بگیره که شما رو انتخاب کنه یا نه.
نه تم رنگی، نه برند، نه لحن و نه هیچ یک از ابزارهای حیاتی ارتباط ساختن با مشتری به شما داده نشده چون قرار نیست این ارتباط با مشتری رو شما بسازید چون اصلا مال شما نیست، مال پلتفرمه.
تو رستوران واقعی، مشتری وقتی نشست، نشسته؛ رقیب شما همون لحظه کنار دستش نیست. تو اپلیکیشن، دقیقاً برعکسه: تو هر صفحه، ده‌ها گزینه‌ی دیگه ردیف شدن، همه یه اسکرول باهاش فاصله دارن. حتی اگه غذای شما عالی باشه، تا وقتی مشتری تصمیم نگرفته، رقیب همیشه یه ضربه‌ی انگشت باهاش فاصله داره.
این یعنی وفاداری‌ای که تو رستوران، با یه لبخند و یه خوش‌آمد ساخته میشه، تو اپلیکیشن باید هر بار از نو، فقط با قیمت و عکس، دوباره بدست بیاد و براش جنگید.
اپلیکیشن‌های سفارش غذا عالی هستن و باید تا جایی که بیزینس‌پلن شما بهتون اجازه میده ازشون بهره ببرید اما هدف این مطلب اینه که یادآور بشیم شما صاحب این پلتفرم‌ها نیستید و در بهترین حالت شرکای تجاری اون‌ها محسوب میشید و باید یادتون باشه که بسترهای خودتون رو هم توسعه بدید و در کنار این پلتفرم‌ها و موقعیتی که ایجاد میکنن یا حتی با استفاده از اون موقعیت، بستر و حضور دیجیتالی خودتون رو هم قدرتمندتر کنید.
