در کوچه کودکی حوالی خاطرات قدم می زدم، ناگهان گربه سیاهی که گوشه ای از بازوی چپش خالکوبی پرنده ای در قفس را داشت، روانه شد به شهر موش ها و من هم به دنبال او دویدم.
سنگی را که در دست داشتم به سمت او حواله کردم تا نتواند موشی را شکار کند.
سنگ به بازوی گربه خورد و قفس را درهم شکست، خون فوران کرد و موش به هق هق های گربه قهقهه زد.
به بازوی گربه نگاهی انداختم اثری از پرنده نبود آخر در کنج کدام میله پنهان شده؟
در این هنگام بود که صدای بال و پر پرنده را شنیدم، پرنده از شاخه بلند درخت زندگی پرید، پر زد، پرواز کرد و راهی راه رهایی شد.
