
به نام خداوند گرد
خالق ترک و عرب و پارس و کرد
خداوندی که گرفت دست کس
از برای جنگ با شاه خس
روزگاری پادشاهی خشمگین
در بلاد ما بلاد غمگین
می زد این شه مردمان را روز و شب
می گرفتند بچه هامان دق و تب
نه یلانی بود و شاب پر دلی
نه خدایی بود و خان شیر دلی
این خبر به پارس رسید گوش
پادشاه پارس بگرفت هوش
هفت شب و هفت روز نخوابید این شه
تا که یابد از برای مصر ٬ ره
ز خدایی خواست شاه پارس رهی
که بگیرد دست ناتوانی بر شهی
قل هو الله بر زبان اورد مرد پارس
یاد کرد از خدا و یارانش به طور خاص
گفت خدایش بگیر کمک زمن
مردمان من و بندگان من
یاران شجاع سرزمینت
مردان غیور و پاک نیت
برو خواه یاری ز انان
زین چاره را بگشای ز گردان
اینان که گفتم مردمانتند
یلان پردل پشتیبانتند
گر خواهی چاره ای برای این ره
بپذیر این رهنما را برای این شه
راه افتاد به سمت کردان
اعراب و پارسان و ترکان
شاه پارس می رسید به گوشه و کنارش
میگرفت کمک از مردمانش
شرح میداد داستان پادشاه
از برای مردمانش پارس شاه
میگرفتند دست او را به دست
می فشردند ان را با جان شصت
همه باهم جمع کردن جندیان
تا روند به جنگ پادشاه مصریان
دو صد بار زدند شه را، ضرب سخت
تا که امد به پایشان سیه بخت
بعد از ان شاه خوار مصر گریه کرد
از برایش به درگاه خدا توبه کرد
بخشید خدا به شرط تازه ای
که نیازار مردمانت را چه کاره ایی
به پایان رسید جنگ با شاه مصریان
زنده باد ایران و ایرانی و ایرانیان