ساعت ۲ و ۲ دقیقه‌ی شبه و خب؟ حرف خاصی برای گفتن ندارم. حرفی تکراری از غم دارم. یه غمِ عجیب که گه گاهی شب‌ها خفتم میکنه....
خیلی تلاش کردم ماهیتش رو بفهمم و درکش کنم ولی این حس از بچگی هست. شب‌ها همچنان تاریک‌ان و غم‌هاش پابرجا...
تنها دوستی که پیدا کردم بین این حول و ولا آرامش بود. آرامش، سکوت، موسیقی...
آخ موسیقی.... چقدر خستم از وصفِ حالم...
به قولِ توماسِ پیکی بلایندرز "گاهی، بعضی شب‌ها دلیلی برای ادامه دادن پیدا نمیکنم"
امشب از اون شباست که باز تاریکی تا دید تنهام، اومد سراغم اذیتم کنه:))
ترکیبی از ناامیدی و خستگی... یه ترکیبِ خسته کننده و خاکستری...
درست وقتی که لازمه استراحت کنی و به خودت بیای...
آره خب، اونم به وقتش...
ولی برای الان، انقدر خستم که بغلِ تنهایی و تاریکی خوابم ببره تا صبح ببینم چی میشه...!
و به قول آنه ماری،
"they tell me I should make a plan for life, All I'm thinkin' 'bout is whаt to do tonight"
"Every night trynа feel something bigger"
"Fаll in love, broken heаrt
Breаk the rules, drink too much
We're аll а mess, but I guess
This is whаt it feels like to be young (to be young)"
امشب از اون شباست که فقط باید بذارم بگذره که تو سیاهچاله‌ی وجودم بلعیده نشم...
خطاب به منِ امشبم:
Angel, don't fly so close to me
I pull you down eventually
You don't want to lose those wings
People like me break beautiful things
.
.
Don't you know, don't you know, don't you know, don't you know?
I will never let you down
No, I'll never be perfect
Never want to see you hurtin'
You should go, you should go
Get away fast a hundred on the dash tonight
Wish it didn't have to be this way=)
