
حدود سه سال پیش به توصیه دوست بزرگواری تلاش کردم خودم را از نو و دوباره بشناسم و در این زمینه کتابهایی خواندم و درون کاویهایی کردم، چندی پیش دو تا از فراگیران کلاسهایم از من در این خصوص پرسیدند که برای خود شناسی از کجا باید شروع کرد؟ جواب سئوال را چنین دادم که من پاسخ این سئوال را نمی دانم و تنها می توانم تجربه خودم را با شما به اشتراک بگذارم.
اولین چیزی که نیاز است به آن توجه کنیم این است که چگونه در کودکی جسم خود را شناختهایم، د ر واقع برای شناخت اجزای چهره و طرز کار هر عضو از بدنمان کلی تلاش کرده و ساعتها در آینه به خود نگاه خیره شدهایم. برای شناخت روان، نیاز است تا احساسات، توانمندیها و ضعفها و قابلبهبودها، تصورات و ارائه خود را بشناسیم. بخش عمدهای از این راه در کنکاش کودکی و درون خود میتوانیم به دست آوریم و در این راه یک مشاور خوب هم میتواند کمک حال خوبی باشد برای شروع پیشنهاد میکنم، کتابهایی که به خودشناسی کمک میکنند مانند #خودشناسی_به_روش_یونگنوشته #مایکل_دانلیز، #در_باب_حکمت_زندگی نوشته #آرتور_شوپنهاور و #خودشناسینوشته #آلن_دوباتنرا مانند یک کتاب درسی مطالعه کنید و سپس درباره آنچه ما را از خود کنترلی روانی خارج میکند یعنی آنچه باعث میشود از کوره در برویم، عاشق شویم، تمرکز خود را از دست بدهیم و ... شناخت کسب کنیم.
بهترین توصیهای که میتوانم برای شما داشته باشم و به صورت مشخص آن را در کتابی نخواندهام این است که، باید برای جنگ با خودتان آماده شوید، مغز شما وظیفه حفاظت و حفظ آرامش جسم شما را تا زمان مرگ دارد و صادقانه بگویم اگر به مغز خود گوش بدهید چیزی بهتر از یک حیوان ناطق نخواهید بود و همچنین در مسیر خودشناسی باید دو منطقه از درون خود را بشناسیم مناطقی که ممکن است از آنها آسیب ببینیم، نقطه اول جایی است که ما به کسی یا چیزی غیر از خود اعتماد کامل و بی قید و شرط داریم، آنجا جایی است که قطعا از آن آسیب خواهیم خورد و نقطه دوم ترسهای ماست جایی که نباید از آن ساده بگذرید و مغز اجازه نمیدهد با آنها مواجه شوید چرا که از دید مغز ،مواجه با ترس به نوعی اقدام به خودکشی برای مغز محسوب میشود.
زره بپوشید و آماده مبارزه با مغز خود باشید