حرف_دل

لحظاتی میرسه که هیچکس,مطلقا هیچکس یار و یاورت نیست.
فقط و فقط خودت باید بار هایی رو به دوش بکشی.این یه حقیقت تلخه.اینکه در نهایت انسان با وجود همه آدمهای حاضر در زندگیش موجود تنهاییه...