ویرگول
ورودثبت نام
Shabnam
Shabnamمن گنگ خواب دیده و عالم تمام کر، من عاجزم ز گفتن و خلق از شنیدنش
Shabnam
Shabnam
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

زندگی جاریست


امروز به همراه نسیم دلچسب اردیبهشتی آمده ام پیاده روی ، طول خیابان انوشیروان را گرفته ام و می روم. هوا، هوای دونفره است. من با "تنهایی" دست در دست هم راه می رویم. بی مقصد. با یک مانتوی توسی سبک و کتانی سفید به پا. این راه رفتن سهم کوچکی از تنهایی ام است که هیچ گاه نمی خواهم با کسی قسمتش کنم." تنهایی" عادت عجیبی به سکوت دارد.

از وقتی یادم می آید با هم دوست بوده ایم و از اولین دیدارمان سالیان درازی گذشته. تنهایی همیشه با من است،یک انزوای خودخواسته دلچسب که فقط او حال مرا می فهمد. رفیق همیشه حاضریست که برای هروقت و زمان آماده همراهیست. عاشق رفتن است. پا به پایم می آید. گاهی زیر گوشم شعر می خواند و گاهی آدمها را نگاه می کند. با او که راه می روم، نبض تند زندگی را بیشتر حس می کنم. او همه چیز را می بیند. مردی که خسته از کار با شانه های فرو افتاده راه می رود، دختران زیبارویی که می خرامند و مردانی که برای دیدنشان سر برمی گردانند، کودکی که هم نوا با پرندگان روی درخت هیاهو می کند، همه را نشانم می دهد.به خیابان اصلی که می رسیم خیلی ها همچنان ماسک و دستکش به دست دارند ،در پیاده رو از جلوی میوه فروشی که رد می شویم بوی طالبی میدهد. روبرو دختری با کفش پاشنه بلندی که باعث برهم زدن تعادلش شده فارغ از حال این روزها مشغول صحبت با تلفنش است.و لبخند زنان برای حرف های دلچسبی که می شنود سر تکان میدهد. مرد دستفروشی بهمراه پسر کوچک فال فروشش کنار پیاده رو به عابران خیره مانده. دختربچه ای گریه می کند و بساط عروسک فروش را نشان مادرش می دهد. زنی با دستهایی پر از کیسه های خرید منتظر تاکسی است.زندگی با وجود کرونا همچنان جاریست. به چراغ قرمز که می رسیم "تنهایی" دستم را می کشد تا بایستم پشت خطوط سفید. تنها عابران ایستاده پشت چراغ، ماییم. مرد جوان که ماسک و دستکش دارد با کیف چرمی به دست، خط های سفید را می دود تا آنسوی چهارراه. زنی دست کودکش را در دستش گرفته و آن یکی دستش را دراز می کند به طرف ماشینها و همین طور که توی هوا تکان می دهد از چهارراه می گذرد. باد، گلبرگ های کف خیابان را جارو می کند. چراغ سبز می شود و من و "تنهایی" از خطوط سفید عبور می کنیم.


۷
۰
Shabnam
Shabnam
من گنگ خواب دیده و عالم تمام کر، من عاجزم ز گفتن و خلق از شنیدنش
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید