تو می توانستی ارغوان یا افرا باشی. برای من فرقی نمیکند قلبم برای همه بچه ها می تپد. مادر زمان و مکان و محدودیت ندارد. مادر یعنی مادر جهان هستی. من که اینطور هستم. تو که از ترس میلرزیدی و نگاهت را می دزدیدی من زجه میزدم. تو ارغوان من بودی پسر جان. حقیقت این است که فلسطین یا اسرائیل و آمریکایش برای من فرقی ندارد. مسلمان و مسیحی و آتئیست هم برای من فرق نمیکند، مسئله ی من انسان است. و بطور خاص تری کودکان.
کودک بی پناه، مادرت کجا بود که تو بی پناه شده بودی؟ حالا دیگر حتی مرگ هم راضی ام نمیکند از این رنج. فکرت نمی گذارد از کنارت عبور کنم و به زندگی ام برسم.
به خدا که زجه زدنم برای مظلومیتات رواست. و البته کم و بی مقدار.