دخترم، آدمها همیشه شاد و خوشحال نیستند. گاهی کلافه و سردرگم هستند. ببخش که خیلی زود با وقایع روبرو میشوی. راستش مدتهاست با خودم فکر میکردم دنیا را چطور برایت تصویر کنم، زندگی را چطور توضیح بدهم، راستش از نظر مادرت زندگی چیزی نیست جز مجموعه ای از رنجهای به هم پیوسته. شادیهای آمیخته با رنج، لذت های سراسر رنج، غم و غصه های رنج آلود. اگر لذتبخش ترین بخش زندگی را عشق بدانیم، میبینی که آن هم سراسر رنج است.
این مفهوم از زندگی ناامیدت نکند. رنج چیز بدی نیست. رنج روح مان را صیقل میدهد، ظرفیتمان را بالاتر میبرد، آماده مان میکند برای ورود به مراحل بعدی. رنج خود زندگی است. از آن نترس.
عزیزم، این انتظار دلنشین به زودی به پایان میرسد و میتوانم تو را محکم و طولانی در آغوشم بگیرم. امیدوارم طی این چند روز باقیمانده حالم بهتر شود. بارداری یکی از همان لذت های سراسر رنجی ست که گفتم. سرشار از دردهای جسمی و روحی که هرگز در زندگیات تجربه شان نکرده ای و نمی توانی بازگویشان کنی چون کسی درکات نمیکند از چه حرف میزنی. مگر زنی رنج کشیده با تجربه ای مشترک. حالا تصورش را بکن دوره بارداری ات را درست در سال بلوا گذرانده باشی.
روزشماری من و پدرت دارد به روزهای پایانیاش نزدیک میشود، و سعی میکنیم همه چیز را برای آمدنت آماده کنیم. بیا و رنج های مان را شیرین و شیرین تر کن.