ویرگول
ورودثبت نام
پاییز ☘
پاییز ☘بیشتر میخواهم نویسنده باشم تا برنامه نویس
پاییز ☘
پاییز ☘
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

دردی در من شروع به ریشه زدن کرده است

دستم به قلم نمی رود. تمام وجودم تمنای نوشتن دارد. نوشتن از هر آنچه به زبان نیاید. نوشتن از کلماتی که در من جوانه زده است. از کودکی که در من زاده نمیشود. از افکاری که به من هجوم میاورند.

هیچوقت نتوانستم راست و حسینی چیزی که در فکرم زاده و پرورده میشود را به قلم بیاورم. ترس از قضاوت. ترس از شناخته شدن. ترس از همه ی بیهودگی های این زندگی. درست مثل دیشب که هق هق ام تا خانه ی همسایه میرفت و نتوانستم کلمه اش کنم. کلمه از دردی که بعد از سال ها باز دخترک دیوانه درونم را زنده کرد و پشت میز کارم نتوانستم جلوی گریه ام را بگیرم و اشک ها سرازیر شد. این ترس از همه ی بیهودگی های زندگی بود که باعث شد ساعتی زودتر محل کار را ترک کنم تا بتوانم آزادانه تر اقلا اشکی بریزم بر دردی که به تازگی شروع به ریشه زدن کرده است.

دوباره خواستن دوباره نرسیدن دوباره صلاح و حکمت و نشدن. دوباره صبر دوباره مثل کوه بودن.

اما راستش هرگز نتوانستم از درون همان کوهی باشم که دیگران از بیرون میبینند. همیشه کوه درونم ریزش کرده است و فقط تلاش کرده ام این قاب زیبای بیرون را حفظ کنم . و چه خوش خیال و زود باورند تحسین کنندگان من. تحسین کسی که کوچکترین چیزها من درونش را از پا در آورده.


۳۶
۱۵
پاییز ☘
پاییز ☘
بیشتر میخواهم نویسنده باشم تا برنامه نویس
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید