ویرگول
ورودثبت نام
پاییز ☘
پاییز ☘بیشتر میخواهم نویسنده باشم تا برنامه نویس
پاییز ☘
پاییز ☘
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

اینجا کسی قرار است توقعش را دفن کند

من نتوانستم توقع و انتظار را کنار بگذارم. من فقط سعی کرده ام به زبان نیاورم. که یعنی مثلا اهل منت گذاشتن نیستم. من برایش روزهای جوانی ام را داده ام. یک دختر بیست و چند ساله که در روزهای جوانی اش روشنایی روز را ندید، قبل از طلوع آفتاب میرفت و آخرشب برمیگشت. هرچه بود خستگی و گرسنگی بود. من چه معصومانه تا ریال آخر پول هایم را خرج کتاب و قلمش میکردم که پول خرید بیسکوییت هم برای خودم نمی ماند. کسی که ساعت ها با اتوبوس بین شهری رفت و آمد میکرد چون ته مانده ی پول هایش کفاف خرج تاکسی را نمیداد؛ولی برای رفت و آمد به کلاس هایش برای او سرویس شخصی گرفته بود.هیچ چیز در قیاس با او در اولویت نبود.با ترازهایش اشک شوق می ریختم و گاه تا صبح از فکر و خیال خواب به چشمم راه نداشت. من چه ساده و معصومانه در حقش مادری کردم و تکیه گاه سفت و محکمش شدم. که خودم سخت نیاز به تکیه کردن داشتم. حالا باید بی توقع و بی انتظار باشم. فوقش بتوانم تکه های شکسته قلبم را پنهان کنم. همین.

این آخرین نوشته ام درموردش نخواهد بود. چون به این راحتی ها سنگینی قلبم تمامی ندارد.

دلنوشته
۱۶
۱۱
پاییز ☘
پاییز ☘
بیشتر میخواهم نویسنده باشم تا برنامه نویس
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید