وقتی فیلم های هالیوودی رو به ترتیب خط زمانی بررسی کنیم،میبینم که بعضی از ایده ها طی چندین سال در نوع خودشون ترند بودن و فیلمساز ها دوست داشتن خلاقیت خودشون رو توی اون زمینه بسنجن.یکی از این ترند ها،توهم ناشی از مصرف مواد مخدر بود.
جزیره شاتر(۲۰۱۰)،به خلا وارد شو(۲۰۰۹)،حشره(۲۰۰۶) و در کنار اون آثار طنزی مثل صورت خندان(۲۰۰۷)،این آخرشه(۲۰۱۳) که هرکدوم در نوع خودشون ناخواسته نوعی تبلیغ ضد مواد مخدر بودن.و در دوره ای که هم تلویزیون در دوره اوج خودش به سر میبرد و هم شبکه های اجتماعی تازه داشتن جای خودشون رو بین مخاطبا باز میکردن،این ترند زمینه ساخت پارودی های زیادی شد.
یکی از این پارودی که ابتدا برای"پخش زنده یکشنبه شب"ساخته شد،قسمت"روز خوب"ساخته اندی سمبرگ و گروهشون بود.

این قسمت به طرز مسخره ای خنده دار:)) و دقیقه.موسیقی در ابتدا خیلی شاد و ریتمیکه ولی جدا از صورت غرق در پودر مرد یه چیز اذیت کننده ای در مورد هارمونیش وجود داره.مثل مصرف کوکائین،که کسایی که تجربه دارن میگن ناگهانی حالت رو خیلی خوب میکنه و بالا میبرتت ولی در همون حالت انگار یه چیزی سر جاش نیست و درست بنظر نمیرسه.

مرد خیلی شنگول و خوشحال درباره زندگی بدبختانهش میخونه.اینکه چطوری زن و بچهش ازش جدا شدن و کارشو از دست داده و خانواده طردش کردن.با آدمای توهمیش حرکات موزون انجام میدن که یدفعه اثر مواد میاد پایین(یا آثار انسانگریزی خودش رو نشون میده)و مرد دوباره میره پایین و اونو مصرف میکنه
یه چیز جالبی هم که وجود داره اینه که بعد هر بار مصرف،سرعت آهنگ به شدت بالا میره،مرده نمیتونه توی حالت توهم شعر قافیه دار پیدا کنه و بخونه و صداهای الکی درمیاره،حال و احوالش بالا پایین میشه و هربار که یه مدت از مصرف میگذره ریتم آهنگ هم میاد کند میشه.

در کل بنظر میرسه انسان در ساختن چرت و پرت نسبت به ۱۳ سال پیش خیلی پسرفت کرده و این دیگه اوج خلاقیت در مسخره سازی بود:]
تلویزیون در دوره اوج خودش بود و هم شبکه های