
بافت همیشه از قرار گرفتن در موقیعتی که صرفا بعنوان یک کارشناس اقتصادی، مجبور باشد در مورد همه امور زندگی اظهار نظر کند، فراری بود. اما در اواسط دهه ۹۰ از بافت به دلیل موفقیتش در تجارت، سوالات مختلفی راجب زندگی پرسیده میشد. بافت اکثراً در پاسخ به این سوالات داستان جن را تعریف میکرد: (( زمانی که من ۱۶ ساله بودم، دو چیز فکر مرا شدیداً مشغول کرده بود: دختر و ماشین.)) البته مطمئناً او فراموش کرده بود که پول را هم اضافه کند. ((چون در زمینه ارتباط با دختران توفیق نداشتم، تمام فکر و ذهنم مشغول مدلهای ماشین بود.))
پس از این مقدمه او وارد داستان اصلی میشد:(( اجازه دهید اینطور بگویم که در سن ۱۶ سالگی، جنی بر من ظاهر شد و گفت: من یک ماشین به انتخاب خودت به تو هدیه میدهم. از همین فردا تو مالک آن خواهی بود و پس از گفتن این جمله در برابرم تعظیم کرد. من که قبل از این ماجرا، کم و بیش داستانهای اجنه و غول چراغ را شنیده بودم، پرسیدم: در مقابل چه میخواهی؟ او گفت فقط یک چیز، این آخرین ماشینی است که تو در کل زندگیات خواهی داشت و این ماشین برای کل دوران زندگیات خواهد بود. من با خودم فکر کردم، اگر این اتفاق بیفتد، من بایستی تمام عمر از آن ماشین بهشدت مراقبت کنم. من باید دائماً آن را در پارکینگ پارک کنم و به آن برسم. میبایست مراقب باشم مبادا آن را بدزدند. کوچکترین خراشی روی آن را پولیش کنم، مبادا زنگ زده و فرسوده شود.))

واران پس از بیان این داستان اینطور جمعبندی مینمود که: (( این داستان، بایستی دقیقاً نحوه نگرش شما نسبت به ذهن و جسمتان باشد. شما فقط یک بدن و یک ذهن دارید و این دو را هم برای کل دوران زندگی به شما دادهاند. حال اگر از آنها مراقبت نکنید، آنها پس از ۴۰ سال به یک قراضه تبدیل خواهند شد. نحوه عملکرد امروز شماست که شرایط جسمی و ذهنی شما را در ۱۰ ، ۲۰ یا ۳۰ سال آینده معین خواهد نمود.))
