ویرگول
ورودثبت نام
حافظ نصیری
حافظ نصیریمینویسم تا خودم را در هیاهوی جامعه گم نکنم
حافظ نصیری
حافظ نصیری
خواندن ۲ دقیقه·۱ ماه پیش

از اسب افتادم اما از اصل نه!



چند وقت پیش توی یه نمایش تئاتر، یه جمله‌ای شنیدم که مثلِ یه آوار اومد روی سرم: «اگه پولت رو از دست بدی چیزی رو از دست ندادی، اگه سلامتیت رو از دست بدی یه چیزایی رو از دست دادی، اما اگه شخصیتت رو از دست بدی... دیگه همه چیز رو از دست دادی.»


اون لحظه وحشت کردم. با خودم گفتم: «یعنی من شخصیتم رو از دست دادم؟»


و بعد، با یه نگاهِ صادقانه‌تر به خودم، فهمیدم که آره... من واقعاً شخصیتم رو از دست داده بودم. اما نکته اینجاست: من داشتم «شخصیتِ قدیمی‌ام» رو از دست می‌دادم.


من تمامِ زندگی و داشته‌هام رو روی پایه‌ی یه آدم ساخته بودم که از فقر، از نیاز، از رقابت‌های بی‌معنی و از اون تاریکی‌هایی که توی بزرگ شدنم بود، تغذیه می‌کرد. یه شخصیتِ همیشه در حالِ «بقا»؛ کسی که همیشه می‌ترسید، همیشه می‌خواست از بقیه تایید بگیره، همیشه داشت توجیه می‌کرد که چرا نمیتونه، و همیشه یه جور خجالتِ همیشگی داشت.



وقتی اون دورانِ سختِ زندگی رو پشت سر گذاشتم و اون‌ها رو از دست دادم، تازه فهمیدم که اون‌ها فقط داشتن می‌رفتن تا جای اون آدمِ قدیمی رو خالی کنن. من داشتم از دست می‌دادم تا بتونم دوباره بسازم

.وقتی همه چیز از دست می‌ره، در واقع زمین برام خالی شده. زمینِ خالی یعنی فرصت برای ساختن


حالا دارم با خودم می‌جنگم که چطور از اون آدمِ «کمبود‌محور، ترسو و خجالتی»، به یه آدمِ «توانا، هنرمند و با اراده» برسم. کسی که به جای اینکه دنبالِ توجهِ بقیه بدوه، خودش اون‌قدر انرژی و تمرکز داره که دنیا رو به سمت خودش بکشونه.


می‌دونم که زمان رو از دست ندادم؛ من فقط دارم از تجربه‌های تلخِ گذشته، به عنوانِ مصالحِ ساختِ این شخصیتِ جدید استفاده می‌کنم. الان دارم توی ذهنم، نرم افزارهای جدید می‌کارم. دارم یاد می‌گیرم چطور به جای «نیازمند بودن»، «فراوان بودن» رو تجربه کنم

شخصیت، چیزی نیست که یهو بهت هدیه بشه؛ شخصیت، اون چیزیه که وقتی تنهایی، وقتی هیچ‌کس نگاهت نمی‌کنه و وقتی هیچ سودی در کار نیست، تصمیم می‌گیری چطور رفتار کنی.

 شخصیت، اون اراده‌ی سختیه که بهت میگه: «بیا، از این لجن‌زار بیرون بیا و خودت رو بساز.»

شخصیت سازی بهترین نوع سرمایه گذاری بلند مدت بر روی خود است .

هر زمان که بر روی رفتارهای جدید تمرین و تمرکز می‌کنی در واقع در حال ساختن یک بعدی از شخصیت در خودت هستی.

.


این مسیر، خیلی سخت و گاهی هم ترسناکه، چون دیگه خبری از اون نقاب‌های قدیمی نیست. اما می‌دونم که این تنها راهیه که می‌تونم واقعاً «خودم» باشم.


شما هم تا حالا شده احساس کنید هویتِ قبلی‌تون داره می‌ریزه تا بتونید یه نسخه واقعی‌تر از خودتون رو بسازید؟

شخصیتخودشناسی
۰
۰
حافظ نصیری
حافظ نصیری
مینویسم تا خودم را در هیاهوی جامعه گم نکنم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید