تقصیر خودمه میدونی؟ چشاتو میبیندی اطرافتو نمیپایی همین میشه که جفت پا میپری تو باقالیا! کدوم رطب خوردهای رو دیدی منع رطب کنه؟ گدای سامره باید بیاد پیشت شاگردی. اصلا من میخ کدوم نعل باشم؟ میدونی چیه حقمه. هرچی سرم بیاد حقمه. چیه؟ نکنه انتظار داشتی تو پنتهوس خونت آفتاب بگیری و شیرموزت رو کوفت کنی؟ یه بار جستی ملخک، دوبار جستی، اینجا دیگه از این خبرا نیست تا سه نشه بازی نشه. یهو به خودت میای میبینی انداختنت وسط بازی. باید یه بار آبروم پیش در و همسایه میرفت از اون بالا مثل ماهیتابه مسی میفتادم پایین صداش پر میکرد شهر رو تا آدم شم. الله اکبر. پهن ریختن اون تو جا مغز؟ ماه که ماهه تا آخرش پشت ابر نمیمونه، من که منم. اوو بیا پایین بچه. تو کی باشی منم منم کنی تو رو سر تا پاتو جمع کنن نیم منم نمیشی، کسری بودجه میذاری رو دوش دولت. کاش گم میشدی از جلو چشمام، نحسی تو نحس. مایه ننگمم فقط. کاش قطع شه این دست که کج میره که نمک حناق میکنه نمکدون کِش میره. الدرم و بلدرمم میکنه. روتو برم پسر سنگ پا تو رو دید استعفا نامهاش رو میز شورا قزوین بود. پاشدی رفتی به ممد گفتی مال حروم روزی رو میبُره؟
دست خوش. لقمه حروم سنگ شه تو معدت.
نگاشو دیدی دم آخری؟ اون پوزخند رو لبشو چی؟
که میگه ببین شاه دزد به جیببر میگه لقمه حروم خوردن نداره. داریم به کجا میریم چهار نعل؟ تو رو چه به این حرفها فاز روحانی محل گرفتی. آبروت آب شد مثل بستنی قیفی تو چله تابستون خوبت شد؟ بمون اینجا تو هلفدونی ببینم کی میاد بببینه ریق رحمت رو سر کشیدی یا هنوز پا ندادی به عزرائیل. پاشو جمع کن خودتو عنق منکسره.
انفرادی هم انفرادیهای قدیم!
چیه ساختن قد لونه موشه نمیشه جم خورد.
سرباز! سرباز!
پن: ایده از خانم حورا موسایی هست.