ما خیلی بیشتر از چیزی که فکر میکنیم اختیار و حق انتخاب داریم. گاهی اما وقتی تازه میفهمیم چقدر آزادتر از تصورمون بودیم، دیگه برای جبران بعضی فرصتهایی که از دست دادیم، دیر شده.

بعضی از دیوارهایی که دورمون کشیده شده واقعاً وجود دارن؛ دیوارهایی که آدمهایی ساختنش که هیچ حقی برای این کار نداشتن و از این که ما سر جامون بمونیم سود میبرن.
اما بعضی از این دیوارها اصلاً دیوار نیستن. فقط یه درن که هیچوقت دستگیرهش رو امتحان نکردیم، چون هیچکس بهمون نگفته بود که قفل نیست. یک خطای دید ناشی از ترس یا عدم آگاهی.
شاید لازم نباشه همیشه منتظر مطمئن شدن بمونیم. شاید بد نباشه برای یه لحظه فرض کنیم که آزادیم و یه قدم برداریم تا ببینیم چه راههایی ممکنه جلومون باز بشه.
خیلی وقتها ناعادلانه توسط دیگران محدود میشیم؛ توسط آدمهایی که هیچ حقی برای محدود کردن ما ندارن. اما بعضی وقتها هم خودمون جلوی خودمون رو میگیریم، فقط چون نمیدونستیم حق انتخاب داریم.
شاید بزرگترین آزادی این نباشه که همه دیوارها رو خراب کنیم؛ شاید این باشه که درهایی رو ببینیم که از اول باز بودن.