من از ستاره ها شروع کردم، چون دنبال روشن ترین راه برای توضیح تاریک ترین پیام های آلودگی بودم.
ستاره ها برای من چراغ های زندگیاند؛ دوستشان دارم، چون نور و گرما میدهند و زندگی را برایم زیبا میکنند.
متاسفانه امروز ما هنوز بخش بزرگی از انرژی دنیا را از منابعی میگیریم که میسوزند و با سوختشان رنگ آبی آسمان را تیره و تیره تر میکنند: زغالسنگ، نفت و گاز.
جمعیت روز به روز در حال افزایش است. قطعا روزی میرسد که نفت کم میشود، گاز تمام میشود، و زغالسنگ دیگر پاسخگوی دنیایی که هرروز بیشتر انرژی میخواهد نیست؛ درنهایت منابعی که بهشان تکیه کرده ایم پایدار نیستن. این خورشید است که بی وقفه میتابد، باد است که بدون هزینه میوزد، آب است که پیوسته جاریست. علاوه بر آن وقتی سوخت های فسیلی میسوزند، CO2 (دی اکسید کربن) آزاد میشود، گازی که مانند یک پوشش نامرئی عمل میکند و گرما را نگه میدارد.
ضرر سوختهای فسیلی و ناپاک به طبیعت هم رسیده...
گرمایش زمین، باران های اسیدی، تخریب اکوسیستم ها، آلودگی آب و خاک، حیوانات، پرندگان، آبزیان، و حتی گیاهان، یا زمان های بارش، روی همه آنها اثر گذاشته.
البته انسان هم از این معضل جا نمیماند، پوست خکشیده و پیری زودرس، سوزش چشم و گلو، زیاد شدن سرفه ها، و تضعیف سیستم ایمنی، پس آدم ها زودتر بیمار میشوند، دیرترخوب میشوند، و هربار نوع جدیدی از بیماری را تجربه میکنند. خستگی، تنگی نفس، حساسیت های پوستی و تنفسی، و درد هایی که مدام تکرار میشوند و روز به روز بیشتر میشوند
امسال خیلی از روزها به دلیل آلودگی هوا یا گرما بیرون رفتن برایمان سخت شد... که موجب شد مدرسه ها و محل کارمون تعطیل بشه؛ زمانیم که تعطیل نمیکردن باز آلودگی هوا احساس میشد، چشم هایمان میسوخت، گلودرد میگرفتیم و بدنمان ضعیف و ضعیف تر شد و نتیجه اش بیمار شدن های پشت سرهم بود. علاوه بر آن به خاطر شدت موج گرما و داغ بودن هوا، سوختن سریع تر بدن، استرس، کم آبی، کم شدن تمرکز، و افت سلامت را نیز تجربه کردیم
خطر بزرگ دیگری نیز هست: بالا آمدن سطح آب دریاها.
وقتی گرمایش زمین ادامه پیدا کند، یخ ها ذوب میشود و آب دریاها بالا میاید؛ این یعنی جابهجایی اجباری، فرسایش سواحل، فشار روی زیرساختهای شهری و بندرها و خانهها و مهمتر از همه، تلفات سلامتی، ویروسها و زیان اقتصادی.
و همه این زیان ها به ما میگوید که اگر بخواهیم امن و زیبا زندگی کنیم، باید انرژی را عوض کنیم. اما انرژی پاک علاوهبر همه مزایایش ارزانتر هستند و مهمتر از همه، شغل میسازد، که فرصتی برای جوانی است که تقریبا شبیه آن دختر زمینی است، همان که قبل تر درموردش صحبت کردم، او حالا بزرگ شده و در شهری زندگی میکند که آسمانش زشت و خاکستری است، در شب به وجود دود هیچ ستاره ای را نمیتوان دید.
و به یاد داشته باشید، هوایی که امروز آن را نفس میکشیم، فردا در ریه های کودکانی مینشیند که هنوز حتی فرصت نکرده اند به رؤیاهایشان فکر کنند.
من اینجا نیستم که بگویم لامپ ها و کولرهایتان را خاموشکنید، من اینجا نیستم که بگم از انرژی کمتر استفاده کنید، چرا که مسئله فقط برق نیست، که بخواهیم آن را قطع کنیم و همه چیز حل شود؛ رفاه حق ماست و همگی باید از انرژی استفاده کنیم، اما انرژی درست، انرژی پاک.
انرژی باید روشنایی بده، نه تاریکی، گرما رو توی فصل های سرد سال برامون تامین کنه، نه در تابستان که خودش گرمِ گرم است، حرکت بده، نه بیماری، ما میخواهیم صنعت رشد کند ولی نه به قیمت مرگ طبیعت.
پس وظیفه ماست که با استفاده از انرژی پاک از این دنیا حفاظت کنیم، چون هنوز کودکانی هستند که باید آبی را با رنگ آسمان بشناسند، شمردن را با ستاره ها یاد بگیرند و راحت نفس بکشند.
امروز از ستاره ها درس دیگری آموختیم: زندگی یعنی نور دادن، اما با احترام به مدار خودش.
-محدثه
-1/30 قدم اول