جهان هستی ،دو سرزمین داشت یکی از سرزمین ها یعنی سرزمین انسان ها و دیگری سرزمین غولها تصور انسان ها از غول ها این هست که نه تنها غول ها وحشی هستند بلکه انسان ها را هم می خورند به همین دلیل انسان ها جهان را به دو قسمت تقسیم کردند سرزمین غول ها نسبت به سرزمین انسان ها محدودیت هایی داشت مثلا اینکه غول ها رفاهی نداشتند اما همه همه ی انسان ها رفاه داشتند هر چی خوب بود مال انسان ها بود یه دیوار کشیده بودند به چه عظمت !!
غولی که من می شناختم نامش کامرون بود کامرون غولی بود
که سخت برای زندگی خودش تلاش می کرد او 3 سال متوالی برای قبول شدن در دانشگاه درس خونده البته اون دانشگاه یه دانشگاه معمولی نبود اون دانشگاه نه تنها برای غول ها بود؛ بلکه برای ادم ها هم بود .توی حهان غول ها و انسان ها تنها نقطه ی مشترکی که وجود داشت همین دانشگاه بود با فضای امنیتی مخصوص به خود که فضای رقابتی را بین انسان ها و غولها ایحاد کرده بود او در رشته ی پزشکی قبول شد و به دانشگاه رفت و باعث افتخار غولها شد از بد حادثه یک روز بر اثر برخورد شهاب سنگی به سطح سرزمین انسان ها افراد زیادی مصدوم شدند و سرزمین انسان ها با کمبود پزشک مواجه شدند به همین دلیل انسان ها اجازه دادند تا کامرون به همراه دوستش به منطقه ای که شهاب سنگ به ان برخورد کرده بود سفر کند. او اناتومی انسان اشنا بود کامرون زود دست به کار شد و مشغول کمک و رسیدگی به مصدومین شد ادم های بسیاری دور کامرون جمع شده بودند هر چند از او می ترسیدن.
مردم از این شوکه شده بودند، که او چطور با تمام توان در حال تلاش است مدتی طول کشید تا مجروحان توانستند زندگی عادی را سر بگیرند. گروه امنیت انسانی کامرون را برگردانند بالاخره قانون قانون است کامرون خوشحال بود ،چون ثابت کرده بود غول ها همیشه هم بد نیستند ادم خوار نیستند وحشی نیستند ،آن ها هم درد و رنج و تلاش و زندگی را می فهمند و از همه مهم تر تربیت پذیرند، کامرون باعث شد انسان ها دقت از خود خواهیشان بردارند و متوجه اشتباهشان بشوند .کامرون سال ها تلاش کرد تا بتواند یک سرزمین با دو ملیت متفاوت را به یکپارچگی برساند و مفهوم جدیدی به نام صلح را به نگرش غولها و انسان ها اضافه کند . او بعد ها تا پایان عمرش به عنوان سفیر صلح و سخنگوی غولها فعالیت کرد.