جوشن کبیر

چقدر دعای جوشن کبیر زیباست. اگر خوب دقت کنیم، مثل یک شاهکار ادبی می‌ماند. بویژه اگر به معنای فارسی آن توجه کنیم. یک دعای خالص و ناب که هیچ چیز جز توجه به خداوند در آن نیست. همه حرف مثبت. ریتم و وزن و آهنگ خوشایندی دارد که اصلا غمگین نیست. پیش فرض بیشتر افراد از دعا، آن هم به زبان عربی، غم و اندوه است و یادآور مراسم عزا و غصه. ولی به نظر من این دعای جوشن کبیر یه جور دیگر است. البته که اغلب این دعا را هم با همان حس اندوه و صدای ناراحت بغض‌آلود می‌خوانند، حتی در معنا هم این دعا مثبت، سرشار از حس قدرت، غرور، شادی و امید است.

امشب درباره‌اش جستجو کردم و خواندم که:

این دعا در صد بند (فراز) و حاوی هزار و یک صفت و نام خداوند است. در هر بند ده نام ولی در بند 55، یازده نام آمده است که شامل همه صفات و ویژگی‌های خداوند متعال می‌شود.

جوشن به معنی لباس جنگ و زره است. می‌گویند در یکی از جنگ‌ها، جبرئیل این دعا را بر پیامبر نازل کرده است تا در امان باشد. بنابراین چیزی در حد معجزه است.

من که با خواندن و گوش دادن به این دعا حس خوبی می‌گیرم. این بند شماره 59 آن را که ساده، معروف، رسا وگویاست، به شدت دوست دارم.

در این دعا هزار و یک بار خدا را صدا می‌زنیم و قسم می‌دهیم برای رهایی از آتش یا ...؟ خیلی چیزها هست که نمی‌دانم و نفهمیدم. شگفت‌انگیز مثل حل یک معماست.