
رعدی به صدا در آمدو خشمی بر روی زمین فرود آمد
از دور دست ها در تاریکی شب
اهالی دهکده نظاره گر نیروی رعب آور تاریکی بودند
ترس وجود مردم را مانند جوهره ای ضعیف می لرزاند
مردمی بی دفاع که تنها می توانستند ، از خدایان خود طلب رحم و آمرزش کنند
خدای تاریکی بر زمین فرود آمد
دیگر خدایان مردم هیچ قدرتی نخواهند داشت
به زودی تاریکی سیاره را در بر خواهد گرفت
در میان این تاریکی غلیظ ، سواری سیاه پوش به چشم می خورد
زرهی به رنگ تاریکی ، البته نه به جنس تاریکی شب
چشمانی درخشان و سرخ
اسبی که تاریکی دوره اش کرده است
انگشتری بدست دارد در انگشت اشاره. با رکابی استخوانی و نگینی شبیه زمرد
سوار اشاره میکند به دهکده ای کهن
خدای رعد ، که دست راست پادشاه است
شیپوری سیاه و بزرگ در دست دارد
هنگامی که به آن می دمد مردم از ترس شیون میکنند
صدای رسا ارتش تاریکی به گوش می رسد
با نظمی عجیب و به سرعت نور که نه البته ، به سرعت تاریکی
به سمت دهکده حمله ور می شوند
این صد البته پایان این ماجرا نیست
هنوز هم به ناجی انگار اعتقاد دارند
اما دگر دیر شده
کسی قرار نیست نجات یابد
این متن فی البداهه نوشته شده است
همچنین برای ساخت تصویر این نوشته از هوش مصنوعی Copilot استفاده شده است .
به قلم محمد خطیری