یار همیشگی

الا ای یار دیرینم که هستی جان شیرینم

تویی گلبرگ رنگینم در آن باغ گلستان‌ها

تویی همدم، تویی شبنم، تویی هر لحظه و هر دم

منم عاشق، منم ویران وسرگردان در این کوی خراسان‌ها

تو آن گلبرگ خوش‌رنگی، تو آن نور هماهنگی

تو آن باغ و تو آن رنگی، میان رنگ و الوان‌ها

شراب ناب لب‌هایت برایم مستی آورده

بریز از آن شراب ناب، در جام و پیمان‌ها

میان وحشی چشمت، خرابم کن، خرابم کن

ز حیرانی ،حیرانم، میان عقل و ایمان‌ها

جهان بی تو، ویرانهٔ جان است برای من

مرا بنواز، ای جانان، رها کن آن بیابان‌ها

من از این پنج ده صیف ی که بین ماست، دانستم

که «نیم جان»، دو جان دارد: یکی در دل، یکی اندر زلف باران‌ها

ثبت دفتر شد