زندگی گاه همان لحظه‌ی دشواری‌هاست
شوق دیدار به فردای بی‌سختی‌هاست
زندگی گاه همان درد فراغ یار است
شب به سپیده نگران، با همه دلتنگی‌هاست
زندگی گاه میان گریه‌ی کودک خفته
لذت خندیدن یک ماهه‌ی پرروزی‌هاست
زندگی گاه همان لحظه که خسته شده‌ای
ز فلک، چرخش ایام و همه ناکامی‌هاست
زندگی گاه میان دفتر مشق و املاست
زندگی گاه به زمین ریختن روغن‌هاست
زندگی گاه میان دو نفر می‌چرخد
در میان همه‌ی قهرها، آشتی‌هاست
بشنو از «نیمه‌جان» گر که کنی حرفم گوش
زندگی در همه‌ی ثانیه‌ها، بدی و خوبی‌هاست
......
