قمار عمر

اگر باقی است عمری، برای دیدنت ایثار کردم

به روی زندگیِ باخته، همه عمرم قمار کردم

ندارم هیچ بخت بلندی برای برد این عمرم

ولی با این همه کسوت، دوباره هی خطا کردم

اگر روشن چراغی در دلم مانده، از آن است که

همه عمرم برای دیدنش هردم دعا کردم

چو دارم آه و حسرت از گذشته، از رفاقت‌ ها

ندامت بر خودم کردم، ولی باز هم صلا کردم

عجب رسم عجیبی دارد این دنیای پر نیرنگ

جوانی را در حسرت و اندوه مختومم، رها کردم

نَگشتم من حریفِ وهم ، با همه خسران، همه حرمان

هزاران بار غرق گشتم تا به ساحل من شنا کردم

امیدم بر نگاهش نیست، گره افتاده ابرویش

من این مقصود را تا دم مرگم قضا کردم

تماشا کن این غلامِ بی‌شگون را، ایها السلطان

که آن رحمت برای درد و تسکینم، رضا کردم

مشو مایوس ز دیدارش که تا جان در بدن دارم

برای «نیمه‌جان» با قلب مهجورم دعا کردم

.........