
در این چند وقت اخیر، هر وقت به توییت یا استوریهایی برخورد میکنم که واکنش سریع من را بههمراه دارند (واکنشهایی از سر عصبانیت و خشم)، از اطرافیانم تنها یک سوال میپرسم:
«این چیزی که اینجا نوشتن راستَکیه؟!»
و پاسخی که در بیشتر مواقع دریافت میکنم، چنین است:
«نه بابا. اینا همش Misinformation و جعلیه. واقعیت نداره.»
این موضوع باعث شد تا به هزار ضرب و زور (متوجه منظورم که هستید!)، به لینکهای پیشنهادی والامقام گوگل ورود کنم و تحقیقات میدانیای را دربارهٔ Misinformation انجام بدهم.
راستش را بخواهید، اطلاعات زیادی راجع به Misinformation وجود دارد که سعی کردهام بهصورت مختصر و مفید، خدمتتان توضیح بدهم. امیدوارم در زمانهای که تشخیص «درست» و «نادرست» از یکدیگر دشوار و پیچیده شده است، مطالب این بلاگ چراغ راهتان باشد.
اطـلاعات نـادرسـت کـه بـه آن «Misinformation» میگـویند، نهتـنـها بـه اعتماد عمـومی آسیـب میرساند، بلکه در بعضی مـوارد ممکن است تهدیدی برای «دمـوکـراسی» حـاکم بر نظام یک جـامعه قلمـداد شود. بد نیست که بدانید، درحالحاضر یکی از کاربردهای فناوریهای جدیدی مـثـل «Machine Learning» ،«Amplification Networks» و «Natural Language Processing» بـیاعـتـبـار کـردن اطلاعـات واقـعی یا تبـدیلشان به اطلاعات جعـلی است!
به ترکیب ۳ اصطلاح بالا به اختصار MDM گفته میشود.
قـدم اول: هـمیشه «عـینـک انـتـقـاد» را بـه چشـم بـزنید و از صـحت منـابـع اطلاعـاتی مطمئن شوید و برای بررسی آنها، وقـت بـگذاریـد.
قدم دوم: وقتی با MDM در هر قالب و فرمتی روبهرو شدید، این سوالات را از خودتان بپرسید:
فـراموش نـکنید که حـتی اگـر یکـی از ایـن سـوالها دربـارهٔ یک منـبع اطلاعاتی صـدق کند، به این معـنا نیـست که آن اطـلاعـات فـاقد ارزش و اعتبـار هـستـند؛ بلـکه نشانهٔ این است که قبل از اعتماد بـه آن منبع، لازم است تحقیقات بیشتری درموردش انـجـام دهید.
به اطلاعاتی «معتبر» میگویند که کاملا مطابق با واقعیت و براساس دادههایی است که میشود آنها را تأیید کرد و مهمتر از همه، بههیچوجه «گمراه کننده» نیستند.