
شما را نمیدانم، اما مدتی میشود که شبها،
خواندن تنها چند صفحه از کتاب ،
آن هم زیر چراغ مطالعه نه چندان پر نور اتاقم،
حالم را حسابی جا میآورد..
از هجوم سایههای تاریک و شومی که این روزها زندگی تکتکمان را در بر گرفته است،
به داستانها و روایتهایی انگیزه بخش و امیدوار کننده پناه میبرم.
بلکه در لابهلای آنها جملهای الهام بخش و سخنی آموزنده به چشم آید و اندکی، باعث قوّت قلب خستهام شود..
از ویروس نحسی که به نظر میرسد کینهای قدیمی از انسانها در دل دارد و کوچک و بزرگ را قربانی وحشیگریهای خویش میکند،
به درسها و آموزههای بودائیان پناه میبرم.
بلکه با تسلط بر ذهن و یکپارچگی روح و روان خویش، از هجوم افکار مخرّب و احساسات ویرانگر در امان بمانم..
شاید برایتان جالب باشد: پادشاه شب
از یاغیگریهایی که در فاصله چند کیلومتری آن طرف مرزهای کشورمان، امان از مردم سرزمین خویش ربوده است و انسانیت را همچون تکه زبالهای دور ریختنی، زیر پای لگد مال میکند،
به تاریخ بشر پناه میبرم.
بلکه پاسخی قابل قبول برای پرسشهای بیشمارم بیابم..
آری.
امروز برای فرار از شرّ همنوعانم، از شرّ بلاهایی که ریشهاش تنها در فقر فرهنگی و ذهنی و خودخواهیهای لجام گسیخته است،
به کتاب پناه میبرم..