ویرگول
ورودثبت نام
نیلوفر
نیلوفریک دهه پنجاهی که ساده و معمولی می نویسد
نیلوفر
نیلوفر
خواندن ۲ دقیقه·۱۷ روز پیش

جارو برقیِ بد قلق


جاروبرقی زوزه می‌کشید. من می‌کشیدمش، اون فقط زوزه می‌کشید! هی آشغال تو گلویش گیر می‌کرد و خرخر می‌کرد. حالش اصلاً خوش نبود.

دکمه‌ی تنظیم قدرتش شکسته بود و روی دور تند گیر کرده بود. با چنان قدرتی به قالی می‌چسبید که انگار قالی رو گروگان گرفته بود!

هرچی می‌کشیدمش، ول‌کن نبود.
می‌گفتم:
ـ ول کن بابا! ول کن دیگه!
اما مگه ول می‌کرد؟

دستم رفت سمت دکمه‌ی خاموشش که دیدم ای وای! اونم گیر کرده، خاموش نمی‌شه!

کفرم دراومد. از برق کشیدمش و گفتم:
ـ باز چه مرگته؟ باز چی تو گلوت گیر کرده؟ تازه بردمت تعمیر! آخه مگه چقدر کار می‌کنی؟

زنگ زدم احمدآقا
گفتم: این دوباره بدقلقی می‌کنه!
ـگفت : عکس بگیر بفرست واتساپ.
گفتم :مگه از جاروبرقی هم عکس می‌گیرن؟
گفت : آره!نگفتم سلفی بگیر که! از دکمه‌ش عکس بگیر!

عکس گرفتم و فرستادم.
جواب داد:
ـ خب، ورش دار بیار.
گفتم:
ـ سنگینه!
گفت:
ـ خب جرثقیل خبر کن!

زنگ زدم جرثقیل، گفت:
ـ دبر وقته، خوابم میاد!

همون موقع همسایه زنگ زد:
ـ چیه دو ساعته صدای جیغ میاد؟ ما آسایش نداریم!
گفتم:
ـ جاروبرقی حالش خوش نیست!
گفت:
ـ خب از برق بکش!
گفتم:
ـ چشم!

اومدم سیم جمع‌کن رو بزنم که صداش دراومد:
ـ هوی! چیکار می‌کنی؟ چرا می‌کشی؟
گفتم:
ـ می‌خوام سیم‌تو جمع کنم.
گفت:
ـ جمع نمی‌شم!
گفتم:
ـ چرا؟
گفت:
ـ چون زورم زیاده!
گفتم:
ـ آخه تو که دیگه از زور افتادی!

اومدم بکشمش ببرمش تعمیر، چرخش در رفت!
گفتم:
ـ چرا حالا در میری؟
گفت:
ـ نه پس وایسم منو بکشی!

بردمش مغازه‌ی احمدآقا.

گفت:
ـ بذارش برو، فردا بیا.

تا اومدم برم، جارو ناله کرد:
ـ می‌خوای منو بندازی اینجا؟! من این همه سال تو خونه‌ت جون کندم، جوونیمو پات گذاشتم...

گفتم:
ـ احمدآقا، همراه قبول نمی‌کنین؟
گفت:
ـ نه، ثابت نداری؟
گفتم:
ـ نه!

دستی به سر جاروبرقی کشیدم و گفتم:
ـ غصه نخور، فردا اول وقت میام دنبالت.

اومدم خونه. جاش وسط خونه خالی بود. شب تا صبح صدای زوزه‌ش تو گوشم می‌پیچید.

صبح نشده رفتم مغازه.

احمدآقا گفت:
ـ پنج تومن بده!
گفتم:
ـ واسه چی؟
گفت:
ـ سیم جمع‌کنش رو درست کردم، کلید قدرتشم درست کردم ، کلید خاموش روشنشم گیر کرده بود
گفتم:
ـ فشارش بالا بود!
گفت:
ـ الان دیگه خوب شده!

پنج تومن کارت کشیدم و آوردمش خونه.

گذاشتمش وسط خونه، زدمش به برق و روشنش کردم...

هیچی نگفت!

نه زوزه‌ای، نه غرغری، نه اعتراضی!

شروع کردم به جارو کشیدن.

آروم بود، خوش‌صدا بود، به قالی نمی‌چسبید...

پنج تومن از گلوش دراومده بود؛ دیگه خرخر نمی‌کرد!

پ.ن : این متن رو با الهام از پست "چکه " https://vrgl.ir/4LTS9

دوست مهربون اندیشه نوشتم🙂

طنز
۰
۰
نیلوفر
نیلوفر
یک دهه پنجاهی که ساده و معمولی می نویسد
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید