همه ي آنچه كه اشواق بي رمق را در من جان مي بخشد تا شطحي بنويسم، تويي.
همه ي حجم نامرئي و بسيطي كه تنهايي را در آغوش مي كشد و مي ستايد.
و نيز تمام آنچه ذهنم را از فلسفه هاي عسير و جانكاه مي زدايد، تا هرآنچه هست سهل و گوارا باشد.
هنوز هم هر معجزه اي از نگاه تو آغاز مي شود.