ویرگول
ورودثبت نام
نيـــــلچه
نيـــــلچه
نيـــــلچه
نيـــــلچه
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

شايد خاكستري

مدت ها پيش كابوسي ديدم كه انگار هنوز به تمام خواب هاي پريشانم تناژ بي روح و كمجاني مي پاشد. به محض بيدار شدنْ آن كابوس كهنه اولين چيزي است كه به خاطر مي آورم.

تمام دل آشوبه ها، دلسردي ها،و هر آنچه آدمي را از حيات مي كَند،انگار ريشه هاي مشترك بسيار دارند. مثلا در خواب نور و رنگ هاي مشابه دارند، و در بيداري عطرهاي مشابه؛ يا آنچيزي كه ناگهان به جان آدم هجوم مي آورد، تكه اي از آرامش يا شاديِ كم رمقش را با بي سليقگي مي كَند و به يغما مي برد- آيا در ادبياتي در جهان براي اين توضيح واژه ي معادلي وجود دارد؟- در آن ها مشترك است.

آري اندوهْ همه چيز را از سر مي گيرد. دوباره و چندباره، در خواب و بيداري، در شادي يا حتي غم هاي پيش از خودش. و ما مستأصل و گاه ماتمزده اين هجوم را، اين جنگِ پرقدمتِ دور از انصاف را به تماشا مي نشينيم، و هزاران بار مصداق زود هنگام "لايَموتُ فيها و لايَحْيي" مي شويم.

۱
۱
نيـــــلچه
نيـــــلچه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید