ویرگول
ورودثبت نام
نیلی
نیلیمرز بین غریزۀ مرگ و زندگی
نیلی
نیلی
خواندن ۲ دقیقه·۶ ماه پیش

گاهی محبت کردن هم عذاب‌آور می‌شود

اون دوستم که به تازگی اقدام به از بین بردن خودش کرده‌ بود بعد از اینکه مشاوره رفت بهم گفت:«میخوام یه چند روز توی خودم باشم. این به این معنی نیست که غیبم بزنه هستم ولی پیام جواب نمیدم»

خلاصه ما از قبل قرار گذاشته بودیم حداقل قبل از تراپی رفتنش توی تنهاییش نره چون من نگرانش هستم و قبول کرده بود، ولی یه روز که یه پیامی براش نوشتم و خبری رو بهش دادم، جواب داد، اما پیام‌های بعدیم رو فقط سین کرد. محتوای خاصی بود و من فکر کردم از من ناراحت شده و چند بار زنگش زدم؛ جواب نداد.

چند ساعت بعد خودش باهام تماس گرفت بهش گفتم ازم ناراحت شدی؟ یهو با عصبانیت گفت«مگه من به تو نگفتم میخوام یه چند روز توی خودم باشم اگه جواب ندادم ناراحت نشو؟ برای چی باید ناراحت بشم؟»

واقعن انتظار اینطور صحبت کردن رو نداشتم و عمیقن دلم شکست. میخواستم همون لحظه بگم خب باشه خداحافظ، اما گفتم خودش توی رنج عمیقیه چرا من بهش رنج اضافه وارد کنم؟ پس هیچی نگفتم تا اینکه خودش گفت دیگه برم و ما قطع کردیم.

تصمیم گرفتم دیگه هیچوقت بهش پیام ندم. احوالش هم نپرسم. اگه قرار بود بخاطر یه همچین چیزایی دلم بشکنه ترجیح میدادم اصلا ارتباطی برقرار نکنم که موجب این بشه و بخوره توی همه ذوقم.

قبل از تراپی رفتن اینجوری نمیکرد و ملایم بود. تراپی رفتن که باید بهترش می‌کرد الان منظورش از این کارا چی بود؟ اصلن درکش نکردم.

البته که فردا شبش یه تک پیام شب بخیر برام فرستاد. انگار احساس عذاب وجدان کرده بود و من جوابشو دادم.

قرار بود بیاد خونمون و چیزی که ازش خریده بودم بهم بده. براش پیام خشک و خالی گذاشتم که چند روز دیگه شرایط جوری میشه که ممکنه نتونه بیاد. جواب اون رو داد.

۶ روز از وقتی که تراپی رفته و دو روز از وقتی که بهش شرتیط رو گفتم میگذره. بهش پیام عادی دادم احوالش رو بپرسم ببینم تا کی میخواد توی تنهاییش باشه(بله چندین ساعت آنلاین نشده بود و من نمیتونستم نگرانی خودمو کنترل کنم پس بهش پیام دادم و زدم زیر حرفم) جواب نداد. آنلاین هم شد یعنی هم سالمه هم گوشیش رو چک کرده ولی جواب نداد.

چند روز گذشته و من بعد از چند روز پیام دادم؛ جواب نداده.

و من باز هم از دستش عصبانی شدم. دیگه خسته شدم از اینکه خواستم مراقبش باشم(تا قبل از تراپی رفتن اینکه حواسم بهش بود رو خاص میدونست) و همه‌ش چک کردم ببینم چه زمانایی آنلاین میشه.

دیگه نمیخوام مراقبش باشم.

میگفت مراقبت کردن‌هات مثل مامان‌هاست، ولی باید معذرت بخوام که متاسفانه من مامانش نیستم که بی‌قیدوشرط بچشو دوست داشته باشه.

دیگه خسته شدم..

آدم هم حدی داره..
آدم هم حدی داره..

عذاب وجدان
۱۰
۱۶
نیلی
نیلی
مرز بین غریزۀ مرگ و زندگی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید