باز آمد بوی باران
با بودن لای پر قو
میشنیدم آوازها
همچو ساز بی نُت و بو
هیچ چیز پررنگ نیست،.....مینویسم....زندگی پررنگ نیست این الهام از خداست
من به تو آفتاب دادم و هر چه که بینی انتخاب است
من به تو احساس دادم و عینک تو دستساز است
بشنو و غمگین مباش
چه کسی این را گفت؟
زندگی بیرنج، هیچ نیست و سنگ هم مستثنی نیست
من به تو قول دادم
تمامش پررنج است
همه چیز دلیلی دارد و آن این است:
بشتاب و معنیدار شو
هستی؟ آری هستی.....تو جلوۀ کمک خدا برای پاکشدن هستی.....معنادار شو
مینویسند از بر سنگ بر روی صخره ها
ای عزیزم هیچ نیست جز رنج و کاشتن هیچ نیست
این چه اتاقیست که پنجره ندارد؟....بشکن!
نه دیوار و نه سقف و کَفَش معلوم نیست....بشکن!
من چه گفتم؟
راهی جز نور نیست
نور زرد و نور برق و ماه و خورشید نیست
نور تو معنای توست و با این کلمات قابل توصیف نیست
خدایم نگفت رنج و بعد مرگ
این چه زندگی است که کرده پر پیچ و تاب و جنگ؟
مگر زندگی فقط رنج است؟؟
کتاب بردار و ادامه بده
بعد از رنج گنج است
تو چه میدانی از کار خدا؟
نمیدانی
گذرم افتاد و شهر بیرنج دیدم، چه شد؟
همه چیز به بهترین نحو احسن شد
صبر کن! ادامۀ داستان را بخوان
این خوشی به اینجا ختم نشد
این خوشی زیادی خوب بود و رودل کردند.....کشتند و کشتند و بیمار گشتند
هیچ گناهی بدتر از این نیست
جا و مکانش فرق ندارد
خودک#شی خوب نیست
مگر کارد و ارّه و چاقو و تفنگ...همینان میکشند؟
خودکشی تدریجی گناهی بیش نیست
این رنج الان در مقابل رنج مرگ، هیچ نیست
خدایتان میداند و شما.......نمیدانید
چیزی جز این در نظرم نیست
