قدم زدم..
و فقط خون بود..
لا به لای انگشتان پایم....روی شنزارهای صحرا...کنار دریا.....و آسمان تاریک..
ریشه دواندم..
شن بوی میل میداد....آسمان بوی میل میداد....دریا بوی مـ......پرواز را به خاطر بسپار، پرنده مردنیست..
افتاده بود بر روی زمین...
گنج دیدهبود....الماس..
آشکارا نوک میزد و حیوان است دگر..
آگاه نبود که شکستنی نیست..
سبزهها میروییدند..
نه چون یار و همچون مالک جان من..
+تو کیستی؟
_شخصی نیستم
+میپرستمت بگو کیستی؟
_ناستودنی
+میپرستمت...تو همچون مسیح برای من ستایش میشوی..
_نابخشودنی
+نه نشد..نمیتوانی عهدت را به باد هوا بگیری و ما را رها کنی..
_رها نشدنی
+رهایت میکنم.....

نمی