
خوب تصمیم داشتم بعد از چند روز بیام و یه دونه مطلب درمورد یکی از احساسهایی که جدیدا متوجهش شدم بنویسم اما دیدم نه نمیشه تنها یه مطلب بنویسم چون انگاری توی دلم پر از حرفه که فقط باید بنویسم.
دیدم نه تنها بخشی از اون بلکه خیلی از اونهارو میتونم بنویسم درست همین جا که برای من خیلی امنه.
راستش رو بگم این روزا دارم با حال خیلی عجیبی دست و پنجه نرم می کنم و شاید الان که اینو میگم با خودت بگی یعنی چی میتونه باشه؟
این روزا برای من مثل یه بار سنگین میمونن چون نزدیکه سالگرد دومین سال نبودن مامانمه.
اما میدونی این تموم قضیه نیست داستان از جایی شکل گرفت که دیدم دارم از تمام حسهایی که این روزها بهم میده فرار می کنم .اون هم تنها به خاطر اینکه فکر میکنم من باید تحت هر شرایطی محکم و استوار بمونم
اما این سوال رو باید از خودم بپرسم چرا توقع یه ربات رو از خودم دارم؟
دیروز که سرکار بودم و اصلا حالم خوب نبود با خودم فکر کردم دیدم من تو این مدت از هرچیزی که برام خوب و مفید بود دوری کردم یکیش نوشتن.
دیدم نمینویسم یا اگر بنویسم از تمام چیزهایی که تو سرم هست نمینویسم چون تصور اشتباه دارم که نوشتن نمیتونه کاری از پیش ببره.
اما این یکی از اشتباهات بزرگه منه چون در واقع بعد از این همه مدت میتونم واقعا بببینم که چقدر مشکلاتم با نوشتن حل میشه.اما میدونی بازم با فکر کردن به کجا رسیدم؟
دیدم باورم نسبت به خودم خیلی کمه یا شایدم اصلا وجود نداشته باشه و در عوض باور بقیه خیلی مهمه یعنی برام مهمه وقتی حرفی میزنم رو بقیه باور کنن و اگر این نشه احساس بدی میگیرم و حس می کنم دچار قضاوت میشم.
خیلی جالبه نه؟ اینکه یکی باور اطرافیانش براش مهمتر از باور خودش باشه. این شد که تا فهمیدم شروع کردم به نوشتن اونقدری نوشتم که دستام خسته شدن.
دارم هی با خودم تکرار میکنم که هیچ وقت باور اطرافیان نمیتونه برای من کاری کنه نمیتونه حال منو خوب کنه نمی تونه تو مواقع ضروری هم به دادم برسه ولی برعکس باوری که خودم نسبت به خودم دارم میتونه خیلی مواقع به دادم برسه. میتونه منو از خطرهای پیش روم در امان نگه داره.
میخوام بگم اگر جایی روزی حالت بد بود جایی حس کردی اونقدر از درون پراز خشم و ناراحتی هستی همونجا اعلام کن که حالت بده نکنه از ترس باور نکردن اطرافیانت سکوت کنی که بعد روزی برسه که جسمت دچار آسیب بشه و بازهم این تویی که باید تلاش کنی تا جسمت سرپا بشه.
میدونی اول از همه خودت نگران خودت باش و اول از همه خودت دست خودت رو بگیر
لازم نیست در هر شرایطی قوی بمونی قوی موندن همیشه وظیفهی تو نیست.