
میدونی شاید وسط راه باشی ...وسط هزاران مشغله و سردرگمی ...
یا شایدم اصلا شروع نکرده باشی ...
ولی میدونم این حس یه روزی میاد سراغت ...
حسی که انگار یه چیزه گمشده داری ... انگار تو مسیری اما نه مسیری که برای تو ساخته شده ...
انگاری اشتباه اومدی ...
بعد همش فکر می کنی دقیقا چی کم داری
شایدم بدونی ولی نخوای به روی خودت بیاری ولی من بهت میگم ...
یه جایی میفهمی علاقه ات چیه ...صدای ذهنت از همیشه بیشتره...
بهت میگه این راهو برو ...
ولی نمیری میدونی چرا؟
چون از شکست از نشدن و به نتیجه نرسیدن میترسی برای همین میگی چرا ریسک کنم بذار همین شرایط باشه
و با این حرف سال ها خودتو گول میزنی و راهی رو میری که برای تو ساخته نشده ...
اما یه لحظه بیا عقب و فکر کن که اگر تو می رفتی دنبال علاقه ات چی میشد ؟
اصلا نهایت شکست میخوردی چی میشد ؟
غیر از این بود که سال ها بعد حداقل از خودت راضی هستی چون این تو بودی که تلاش کردی و عمل کردی
حالا پاشو رفیق هنوزم دیر نشده اصلا برای شروع هیچ وقت دیر نیست ...