چرا اینو میگم چون خیلی مهمه بدونی دقیقا با چی خوشحال میشی ،با چی ذوق عالمو می کنی و چشمات برق میزنه چون اگر بدونی اون موقع برای انتخاب هیچ وقت سردرگم نمیشی ...
چه تو انتخاب شغل ،آدم و....چون میدونی دقیقا درونت چی میگذره ،چون میدونی درونت با چه چیزهایی مخالفه یا به اونا نیمخوره ...
برای همین میگم خودتو بشناس ریز ریز شو و ذره بین بین بگیر و از جایی دریغ نکن وقتی کاملا خودتو بشناسی هیچ وقت کاری نمی کنی که چراشو ندونی ...
چون آدم وقتی ندونه کاریو واسه چی انجام داده دلیلش چی بوده یعنی هنوز به خودآگاهی نرسیده و همین جوری بادی به هرجهت تصمیم گرفته ...
غالبا یک تصمیم های پوچ که پشت شون هیچ چرایی قوی ندارن ...
اصولا آدم هایی که به اون خودآگاهی نرسیدن نمی تونن درست تصمیم بگیرن ،یا شاید از تصمیم گرفتن بترسن و درجواب اینکه چرا اون کارو انجام میدن هیچ حرفی ندارن بزنن چون واقعیت اینکه خودشون هم نمیدونن چرا تو اون شرایطن ...
برای همین میگم مهم ترین کار اینکه وقت بذاری و ببینی چند چندی با خودت رو چی حساسی ؟چیا برات خط قرمزن ؟یا باورهات چین ؟اگر محدودت می کنن پس وقتشه باور های درستی رو جایگزینشون کنی و بیشتر از قبل به خط قرمزهات پایبند باشی ...