فکرمیکردم چیزی وجود نداره که برای اون به خاطرش به خودم افتخار کنم و بگم دمت گرم که اینکارو کردی اما بیشتر دقت که کردم دیدم نه اتفاقا خیلی هست .
حتی بیشتر از انگشت های دست .
اینجا بود که فهمیدم ما آدم ها چقدر دربرابر خودمون نابیناییم ،اصلا متوجه نمیشیم چقدر کارهای مهمی انجام میدیم و این احساس رو داریم که کاری که می کنیم اونقدرا هم ارزش نداره .
اما مهمه بدونیم تو زندگی قدم های کوچیک بهتر از قدم های بزرگ و گهگاهیه ،یعنی اینکه هرروز قدم کوچولو برداری تا متفاوت تر از دیروزت باشی خیلی بهتره تا اینکه یه روز یه قدم بزرگ برداری و بعدش تا ده روز حرکت نکنی .
برای همین گاهی نیازه یه ذره بین بگیری و ریز بشی به تک تک کارات انوقت مطمئنم خیلی کارا پیدا می کنی که برای اون میتونی بگی دمت گرم و افتخار کنی که داری ادامه میدی و حرکت می کنی .
من میگم به جای دیدن خودت با عینک کمال گرایی خودتو با یه ذره بین از واقعیت ببین ،مطمئنم چیزایی میبینی که هیچ وقت ندیدی .