بچهها فعالیت والدین رو در فضای مجازی میبینن و از اونجایی که بومی مجازی هستن (یعنی در بازه زمانیای به دنیا اومدن که فضای مجازی بخشی از زندگی همه بوده) زندگی با این فضا براشون کاملا طبیعیه و اون رو جامعهای میبینن که میخوان جایگاه خودشون رو توش پیدا کنن. یا حتی در سنین پایینتر اونا مجازی رو دنیایی برای اکتشاف میبینن که کاملا سرگرمشون میکنه.
حالا در صورتی که کنترل درست والدین بر میزان و شیوه استفاده فرزندشون از این فضا وجود نداشته باشه مشکلاتی پیش میاد. از این مشکلات میشه به وابستگی افراطی، سوگیری به رفتارها و باورهای عادیسازی شده در مجازی، تحت تاثیر قرار گرفتن، آشناییهای پرخطر و... اشاره کرد.
من شخصا به غربالگری روانی در زمان پیش از باروری یا زایمان باور دارم، که میتونه آسیبهایی که از رفتار اشتباه والدین به فرزند وارد میشه رو با شناسایی و درمان یا آموزش به والدین؛ کاهش بده. اما در حال حاضر بچههای زیادی به تنهایی مقابل دنیای وحشی مجازی قرار گرفتن.
این اتفاق شدیدا غیرواقعی به نظر میاد درحالی که شوربختانه واقعیه. مثل این میمونه یه پدر درحالی که بچشو برای شب بخیر گفتن میبوسه بهش بگه: شبت به خیر پسرم..فقط چند جلد مجله جنسی روی میزته، سمتش نرو، به اون آقایی که توی کمده و هر چند دقیقه یه بار بهت توهین میکنه و میگه کافی نیستی توجه نکن، لطفا حواستو هم درمورد اون آقایی که با هر روشی سعی میکنه رمز حسابای کاربریتو بگیره خوب جمع کن و همه پولاتم توی اون شرطبندی که هر ثانیه برات تبلیغ میشه به باد نده.
دیدین؟ تهیه موبایل برای بچههاتون خصوصا در سنین پایین و بدون آمادگی و آموزش قبلی فقط یه موبايل خریدن ساده نیست؛ بلکه بار یک مسئولیت سنگین رو به دوششون انداختنه.
این بار سنگین عموما بچهها رو به زانو درمیاره چون در اکثر مواقع سنشون کنجکاویای رو اقتضا میکنه که نمیتونن جلوشو بگیرن و در آخر سرافکنده و پشیمون از این راه بیرون میان که این هم تبعات روانی زیادی رو براشون داره و در واقع مقصر اصلیش والدین هستن.
صحبتایی که تا الان شد درمورد پیشگیری و نتیجه پیشگیری نکردن از این مسائل بود اما اگر اتفاق افتادن چطور؟
تصور کنید کودکی شیش یا هفت ساله دارید که دنیاش رو اینستاگرام و یوتیوب تشکیل دادن و الان حتی در مدرسه رفتنش اختلال ایجاد کردن یا حتی نوجوونتون که درگیر آدمای مجازی و روابطی با اونها شده یا از شما توقعات بیجایی داره.
در این شرایط تنها و بهترین راه مشورت با مشاور خانواده یا روانشناس کودکه. و لطفا روشهای سنتی رو کنار بزارید چون مشکلات جدید منشاهای جدیدی دارن وبا روش های قدیمی قابل حل نیستن.
امیدوارم معرفی مفیدی بوده باشه؛
در اولین مطلبم سعی کردم گریزی به دغدغههای ذهنی خودم درمورد جامعه بزنم و نشون بدم به چه محتوایی برای صحبت علاقه دارم.ممنونم که تا اینجا همراهم بودین