لذت طیف گستردهای از حالات ذهنی در انسان و یا حیوانات است که بعنوان چیزی با ارزش و مثبت تجربه میشود .و شامل حالات ذهنی مشخصی از قبیل خوشی ،شادی، رضامندی و....حتی تا مرحله خلسه میگردد
سلسله مراتب لذت عبارتند از
لذت جسمانی
که حالتی درونی حاصل از لمس کردن ، بوکشیدن ، چشیدن چیزی .مثال سیگار کشیدن ،مصرف الکل ، لذت جنسی و..
.که مستقیما با حواس پنجگانه ما در ارتباط هستند
لذت روانی
که ناشی از شناخت ، فهمیدن و دانستن است که مستقیماً با عقل ما در ارتباط است
لذت اجتماعی،،
لذتی ناشی از روابط بادیگران ، جامعه ، گروهها . لذتی ناشی از تعلق اجتماعی و فعالیت های اجتماعی
لذت ایده آل
لذتی که با ایدئولوژی و ارزشهای مردم پیوند خورده
فروید هدف نهایی اصل لذت را اجتناب از درد میدانست
چون فرآیندی همچون تشنگی یا گرسنگی و یا نیازجنسی در ذهن انسان مجموعهای از تنش های فزاینده را بوجود میآورد که
این افزایش تنش با درد و رنج همراه است درحالیکه تخلیه ی هیجان به لذت منجر می شود و در واقع درد و لذت جدایی ناپذیرند
نیچه و حافظ معتقد بودند که سرکوب امیال و احساسات در قالب زهدگرایی در ذات خود ریا و فریب است زیرا بشر را گریزی از احترام به آدمیت و غرایز ،نیازها و احساسات همگام نیست
در مقابل اصل لذت ،اصل واقعیت قرار دارد که فرد را قادر میسازد تا تخلیه ی روانی را به تاخیر بیاندازد.همچنین ذهن ما تمایل به ثبات دارد و اصل ثبات بر فرآیندهای روانی حکمرانی میکند که هدف آن ثابت نگه داشتن مقدار هیجان موجود در روان انسان در پایین ترین حد ممکن است .شاید این واقعیتی دردناک باشد اما باید بدانیم که لذت از یک مرحله بدل به درد میشود و بشر راهی جز حفظ تعادل در حرکت به سوی لذت و لذت گرایی ندارد و این ماهیت ساختمان روانی و زندگی ماست.
اصل لذت و اجبار به تکرار ،رابطه ی نزدیکی با یکدیگر دارند
اجبار به تکرار اصل لذت را باطل میکند.
ادامه مقاله در وبلاگ شخصی نواندیشان
لذت گرایی بگونه ایست که به ضد خود عمل میکند