
به هنگام بازدید از یک بیمارستان روانى،
از روان شناس پرسیدم :
شما چطور می فهمید که یک بیمار روانى
به بسترى شدن در بیمارستان نیاز دارد یا نه؟
روان شناس گفت:
ما وان حمام را پر از آب می کنیم و یک قاشق چایخورى،
یک فنجان و یک سطل جلوى بیمار می گذاریم
و از او می خواهیم که وان را خالى کند.
من گفتم: آهان! فهمیدم.
آدم عادى باید سطل را بردارد چون بزرگ تر است.
روان شناس گفت: نه!
آدم عادی درپوش وان رو بر میداره?