
کتاب عملی کردن دانسته ها نوشته ی کن بلانچارد به صورت اختصاصی در مورد پر کردن خلاء میان دانشی که از طریق خواندن کتاب ها، گوش دادن فایل های صوتی یا گذراندن سمینار ها و دورههای آموزشی به دست میآوریم و چگونگی عملی کردن آنها تا فراگیری صحیح و کمک به ایجاد تغییر در عملکرد افراد صحبت میکند و به شکلی ساده و کاربردی آن را بیان میکند.
و بر این باور است که آموختن سفری است از دانش به سوی عمل.
کن بلانچارد در این کتاب اصرار بر یادداشت برداری در حین فراگیری مطالب جدید دارد.
زیرا شنیدن به تنهایی باعث یادگیری نخواهد شد. تنها سه ساعت پس از اتمام آموزش ۵۰ درصد از آنچه شنیده اید را از یاد خواهید برد و در پایان ماه کمتر از ۵ درصد از آنچه را شنیده اید را به خاطر خواهید داشت.
طی ۲۴ ساعت بعد از آموزش ، نوشته هایشان را بازخوانی و هرچه را دریافت کرده اید تمیز و واضح و با خطی خوش خلاصه نویسی کنید .
باید خودتان را وادار به استفاده از اطلاعاتی که به تازگی آموخته اید کنید وگرنه آنها را از یاد خواهید برد . بهترین شیوه یادگیری اطلاعات جدید، آموختن آن به دیگران است .
این کتاب، سه دلیل اصلی عملی نکردن دانسته ها را ، تلنبار کردن اطلاعات در مغز ، فیلترسازی منفی و عدم پیگیری معرفی میکند که در ادامه در مورد آنها بصورت کامل توضیح میدهد.
✳ به کار بستن فلسفه "کم و همیشگی بیاموزید".
اغلب شرکت کنندگان در سمینارها آنچه را می آموزند هرگز به کار نمیبندند.
تمرکز روی چند ایده کلیدی برای کم آموختن و بهتر به کار بستن مطالب آموخته شده، بهترین روش برای استفاده از دانسته هاست.
بخشی مهم و اصلی را انتخاب کنید و بارها و بارها تکرار کنید تا زمانی که کاملاً ملکه ذهن و کردارتان شود.
آموزش زمانی ارزشمند است که آنچه را که می خوانیم اگر برای ما قابل درک است به کار بندیم. زمانی به دنبال مطالب جدید بروید که مطمئن باشید مطلب قبلی را به کار بسته اید .
این خط مشی، چه به صورت فردی و چه در آموزش های اداری و شرکتی منجر به پیشرفت های بسیار بزرگ خواهد شد.
باید بدانید کاری که اینقدر خوب انجام می دهید شما را تقریباً اتوماتیک وار به یک رهبر تبدیل می کند.
اگر به جزء جزء کارتان مسلط باشید دیگر نیازی نیست فکر مسئولیت هایتان باشید، ذهنتان آزاد می شود تا به دنبال موقعیت هایی برای خلق ماجرا و پیشرفت های ارزشمند باشید.
✳ اولین دلیل عملی نکردن دانسته ها تلنبار کردن اطلاعات در مغزتان است .
?️یکی از دامهای مرسومی که مردم را درون خود میکشد انباشت اطلاعات است . زیرا مطالعه یک کتاب جدید یا گذراندن یک دوره آموزشی جدید از عملی کردن به دانسته های قبلی آسان تر است.
?️ما بخش اندکی از آنچه را که یک بار خوانده یا شنیده ایم را به خاطر می سپاریم. بنابراین باید کم و همیشگی بیاموزیم نه تند تند و یک مرحله ای .
?️ برای استادی در هر کاری باید بر چند ایده ی کلیدی تمرکز کنیم و بارها و بارها تکرارش کنیم و خود را عمیقاً در آن غرق کنیم و ایدهها و مهارت هایش را مورد بحث قرار دهیم.
?️ کلید اصلی تکرار فاصله دار است.
?️وقتی افراد در کارهایشان استاد شدند قادر به خلاقیت بیشتر و انجام کارهای بزرگتری خواهند بود.
✳دومین دلیل عملی نکردن دانسته ها فیلترهای منفی است .
همه ما کم و بیش دارای سیستم پردازش معیوبی هستیم . و هر نکته مثبتی بیاموزیم از اندیشه های بدبینانه درباره خودمان رنج میبریم. در نتیجه آن نکته مثبت را بی ارزش می بینیم یا باورش نمیکنیم.
این نوع نگرش ها در برابر تغییر مقاومند . بدون یک نگرش باز و بدون تعصب شما هیچگاه نخواهید توانست به فاصله میان دانش و عمل فائق آیید .
ما معمولا اطلاعات افزوده را جایگزین تغییر می کنیم . چون دسترسی به اطلاعات راحت تر است و آنگاه افکار منفی وارد عمل می شوند و انگیزه مان را در به کار بستن آنچه میدانیم سست می کنند.
اغلب مردم بیش از حد منفی نگر هستند، این موضوع نگرش آنها را درگیر یک سیستم پالایشی نامناسب می کند. همه ما به دنبال عشق بی قید و شرط هستیم. دوست داریم به خاطر همین کسی که هستیم دوستمان داشته باشند. متاسفانه تمامی کسانی که پیرامون مان هستند، خودشان لزوماً چنین عشقی را دریافت نکرده اند که بتوانند به دیگران بدهند.
بنابراین تمایل دارند ما را مشروط و بسته به رفتارهای مان دوست دارند به همین دلیل دائما میکشیم کارهایی انجام دهیم تا حس تعلق خودمان و تایید و تصدیق آنان را به دست آوریم. وقتی کسی متوجه رفتارهای درست ما نمیشود و هیچ تشویقی در این خصوص دریافت نمیکنیم به تدریج به خودمان و دیگران شک می کنیم و برای حمایت از خود یک دیوار دفاعی میسازیم و موضع میگیریم .
و شروع میکنیم به ممیزی تمام چیزهایی که از ذهن در مجموع منفی به ما میرسد برخوردهای قضاوت گرانه میکنیم و ترس هدایتگر درون بینی هایمان می شود.
?️اگر به نظرات منفی مردم پیرامون مان اهمیت دهیم و باورشان کنیم مانع پیشرفت مان خواهد شد.
?️ کسی که به شما اطمینان و اعتماد میکنند میتواند بزرگترین تفاوت ها را در جهان شما وجود آورد.
?️ ما قدرت انتخاب داریم که به حرف چه کسی گوش دهیم.
?️اگر تمام منفی بافی های اطرافمان را گوش دهیم شغلی را بر می گزینیم که کمتر چالش برانگیز است و طبعاً انتظارات کمتری از خود خواهیم داشت. یک کلمه نیاز داریم تا از جعبه منفی بینی که در آن قرار گرفته ایم بیرون بیاییم.
?️ برخی مردم چنان سرکوب میشوند که هرگز واکنشهای مثبت سر راهشان را نمی بیند یا آن را بی ارزش می بینند بیشتر آدم ها قادر نیستند از رسیدن به فرجام های منفی جلوگیری کنند. در نتیجه به درصد ناچیزی از توانایی های شان دست می یابد. زیرا به آنچه دارند رضایت میدهند و دنبال بیشتر نمی روند.
?️یک نگرش بسته منفی باعث می شود فقط درصد بسیار کمی از اطلاعاتی که ما کسب میکنیم، امکان به خاطر سپرده شدن پیدا کنند. چه رسد به این که وارد ضمیر ناخودآگاه مان شوند، پذیرفته شوند و سپس واقعاً به کار گرفته شوند.
?️وقتی مطلب جدیدی می آموزیم با طرز فکر فعلی مان آن را می خوانیم یا می شنویم، که در این وضعیت، بیشتر تمرکزمان بر نگرانی ها، تردیدها، بی تصمیمی ها، افکار منفی، پیش داوری و تعصبات و غیره است.
?️ با یک نگرش بسته منفی، اطلاعات هنگام ورود به ضمیر نیمه هوشیار ما، با ترافیکی ذهنی مواجه میشود و تنها ۱۰ درصد آنها به آنجا وارد میشود.
برای فراموش نکردن عمده چیزهایی که یاد گرفته ایم لازم است با ساختار ذهنی و باز و مثبت آنها را بشنویم.
✳ شاخصهای شنوایی با نگرش مثبت:
?️ بدون هرگونه پیشداوری و پیشذهنی و تعصب
?️ با یک برخورد آموزشی، مبنی بر اینکه از فراگیری اطلاعاتی جدید هیجان زده ایم.
?️ با چشمداشت مثبت
?️مدادی در دست برای یادداشت برداری
?️امید به شنیدن نه تنها حرفهایی گفته می شود، بلکه به شعله ای که در ذهن و تخیل خودمان جرقه خواهد زد.
با فیلتر سازی مثبت احتمالا خیلی بیش از آنچه پیشبینی می کردیم دریافت خواهیم کرد. گوش دادن با ذهن باز و بدون تعصب بهترین طریقه رشد ماست.
بذری در خاک خوب کاشته شود، بارها و بارها محصول میدهد. ذهن باز، نه تنها ترافیک ذهنمان را روان میکند، بلکه مسیر های جدیدی را به رویمان می گشاید.
?️ سیستم فیلترسازی مثبت میتواند به افروختن خلاقیت، نبوغ، ابتکار و کاردانی ما منجر شود.
کسانی که ذهنی باز بر روی اطلاعات جدید دارند و به طور مداوم در جستجوی به کار بردن آن اطلاعات به شیوه های نوین هستند در نهایت این روش آنها منجر به تفکر امکان گرا میگردد.
یک تفکر امکان گرا نه فقط به تغییر دائمی رویکرد میانجامد بلکه تاثیر شدیدی بر عملکردها، نتایج و تمام جنبههای کار و زندگی ما میگذارد.
متفکران امکان "غیر ممکن ها" را با قاعده مندی استادانه به انجام می رسانند.
تفکر امکان زمانی مورد بحث قرار گرفت که راجر بنیستر رکورد دو یک مایل را شکست و پس از آن بارها و بارها رکورد شکسته شد.
با شکسته شدن این رکورد، این کار به نظر انجام شدنی آمد. در این جریان زیربنای تفکر منفی در خصوص دو ۴ دقیقه یعنی "انجام شدنی بودن" آن را به تفکر مثبت "من میتوانم انجام بدهم" تبدیل کرد.
نگرش مثبت به مردم کمک میکند بیشتر یاد بگیرند و متفکران امکان گرایی خلق میکند که به کارهای بزرگ دست می زنند و گاه حتی تاریخ را عوض میکنند. البته مهم است از یاد نبریم که حتی با داشتن یک دیدگاه مثبت و امکان گرا باز هم به تکرار نیازمندیم.
عرضه مطالب در ۶ مرحله راز تکرار فاصله دار است.
?️ اولین بار: امتناع
مردم وقتی برای اولین بار با ایدههای جدیدی مواجه می شوند از آن میگریزند، زیرا با پیش ذهنی هایشان مغایرت دارد.
?️ بار دوم: مقاومت
وقتی بار دوم با ایده جدیدی مواجه می شوند در برابرش مقاومت می کنند زیرا قادر به پذیرفتنش نیستند.
?️ مرحله سوم: تا حدی پذیرفتن
تا حدی آن را قبول می کنند، اما تا موقع استفاده از آن در تردید هستند.
?️ مرحله چهارم : پذیرفتن کامل
کاملا آن را می پذیرند زیرا حس می کنند بیانگر تفکرات خودشان است.
?️ مرحله پنجم: تا حدی جذب کردن
با به کار بستن آن تا حدی جذبش میشوند.
?️ مرحله ششم: جذب کامل
با تصاحب آن و انتقالش به دیگران کاملاً جذب میشوند.
پس از اینکه فیلتر سازی منفی در مورد مسئله را از بین ببریم به پیشرفت های غیرمنتظره دست می یابیم، برخوردهای مثبت بیشتری در رابطه با خیلی چیزهای دیگر نیز در خواهیم یافت.
هر چه تجربه مثبت شما با استفاده از تفکر مثبت بیشتر شود، بیشتر می توانید به طور خودکار از آن ۶ مرحله عبور کنید. ایده های خلاق تقریباً ناگهانی ظاهر خواهد شد. سرانجام کمکم به نقطه مقابل بدگمانی میرسید.
آدم های غیر بدگمان آدمهایی هستند که تصور میکنند دنیا جز خوبی برایشان نمی خواهد. این نهایت نتیجه تبدیل شدن به یک متفکر مثبت گرا است. اما این یک سفر است و مردم گاهی در مسیر نیازمند کمک هستند.
✳استفاده از تفکر چراغ سبز (برای تغییر منفی نگری)
ذهن منفی بین و منتقدانه، افراد گروه و اطرافیان را خسته و عصبی میکند. برای تغییر حجم زیاد منفی بینی میتوان از تکنیک تفکر چراغ سبز استفاده کرد و "رهبر تفکر امکان گرا" شد.
به این صورت که هر گاه ایده، پیشنهاد یا پروژه جدیدی مطرح میشود، شما به دنبال نکات مثبت برای اجرای آن باشید. و جلوی پاسخهای منفی را بگیرید تا زمانی که تمام نظرات و ایدههای مثبت و خلاق از جانب دیگران بیان شود.
با این روش هیچ وقت پاسخ های منفی بر پاسخهای مثبت پیشی نمیگیرد. زمانی که مجبور باشید تمرکز زیادی روی نکات مثبت داشته باشید، به تدریج پرچم های زرد و قرمز را کنار بگذارید دیگر به زحمت می توانید فکرتان را به سوی شان باز گردانید. عملاً تمرکز و نگاهتان بر روی مسائل تغییر خواهد کرد.
زمانی که به عنوان یک متفکر خلاق و امکانگرا شناخته شده باشید، اعتبار بیشتری خواهید داشت. مردم بیشتر به حرفهایتان گوش خواهند داد.
چون دیگر مدام نگرانیهایتان در مرحله چراغ زرد و قرمز نیستند و دیگران واکنش های منفی تان را جدی می گیرند و روی آن دقیق تر فکر می کنند.
✳ فیلترسازی منفی و تاثیر آن بر یادگیری
?️ وقتی ما کوچک هستیم عشق و حمایت بی قید و شرط دریافت نمیکنیم به همین دلیل تدریجاً به خودمان و دیگران شک می کنیم.
?️ عدم اعتماد به نفس یا خود شکاکی موجب میشود، تمام اطلاعاتی را که از کتاب ها و سمینار ها به ما میرسد در ذهن بسته، بی اراده، متزلزل، قضاوتی، بدبینانه و ترسوی خود فیلترسازی کنیم. نتیجه اش رسیدن به یک تفکر منفی است.
?️ تفکر منفی موجب میشود :
?️فقط بخش کوچکی از آنچه میشنویم یا می بینیم فرا گیریم و مورد استفاده قرار دهیم.
?️فقط بخش کوچکی از آن که قادر به دست آوردنش هستیم دست یابیم.
?️ هرچه داریم یا به ما میدهند راضی باشیم و دنبال بیشتر نرویم.
?️ ما با یک ذهن مثبت و باز که خلاقیت، نوآفرینی، نبوغ و قریحه مان را برمیانگیزد بهتر رشد می کنیم، و به خلق امکاناتی فرای انتظارمان می رسیم.
?️ باید راههایی را بیابیم تا بهتر خود را آماده و راغب گشودن ذهنمان کنیم. به جای اینکه دنبال اشتباهات موجود در اطلاعات جدید به دست آمده باشیم.
?️ باید به متفکرین چراغ سبزی تبدیل شویم که فعالانه به دنبال موارد درست هستند.
?️ تغییر یک ذهن بسته منفی به یک ذهن باز مثبت نباید به شانس و اقبال سپرده شود.
?️ وقتی ما به تغییر متعهد می شویم نیازمند یک خط مشی خاص هستیم که شیوه جدید تفکرمان را دائماً تقویت کند.
✳ سومین و آخرین دلیلی که ما دانسته هایمان را به کار نمی بریم عدم پیگیری است .
تغییر عادت و رفتار مستلزم تلاشی سخت و متمرکز است. اما اغلب مردم نمی دانند چگونه از مقاصد خوب برای شکست عادت ها و تغییرات رفتاری شان استفاده کنند. کلید این کار تکرار، تکرار و تکرار است. حلقه گمشده همین است. منظور آن چیزی است که "تکرار فاصله دار " مینامیم. در تکرار فاصله دار شما مطالب را در یک مرحله یاد نمی گیرید بلکه در طول زمان، بارها و بارها در معرض آن اطلاعات قرار خواهید گرفت تا خوب در ذهنتان جا بگیرد. بعضی تکرار فاصله دار را شرطی سازی رفتاری یا تقویت درونی می نامند. که آن را میتوان مادر تمام مهارت ها و مادر تغییرات دائمی دانست.
به کار بستن و سود بردن از همه چیزهایی که یاد میگیریم به راستی جذاب است وقتی مردم در معرض اطلاعات جدید قرار می گیرند و از به کار بستنش امتناع میکنند به سوی عادت های قدیمی شان باز می گردند.
مردم برای به عمل درآوردن دانسته هایشان به پیگیری نیاز دارند. برای تغییر رفتار و رسیدن به نتیجه ای که خواهانش هستیم، نیازمند سازماندهی، حمایت و مسئولیت پذیری هستیم. وقتی این سه مورد سر جای خودشان باشند شما دارای یک برنامه پیگیرانه خوب هستید.
● عدم پیگیری از سخت ترین موانع عملی کردن دانسته ها هستند.
هرگز کاری را انتخاب نکنید که مایل نیستید تحت آموزش و بازسازی هایش قرار بگیرید باید مایل به کار، زیر دست کسی باشید.
روند فراگیری، تنها در ذهن ما به وقوع می پیوندد. این روند زمانی اتفاق می افتد که شما برای انجام کار برنامهای به طریقی که میشناسید دارید و مسیرهای عصبی لازم را در ذهنتان ساخته باشید.
زمانی که انگیزه برای آموختن یک کار و برنامهای برای انجام درست آن کار نداشته باشید احتمال پایداری و خوب یاد گرفتن آن به صفر میرسد.
کلید کمک به مردم برای رشد و توسعه یک تشکیلات بزرگ، تاکید بر مثبت هاست.
منتظر نشوید مردم کاری را درست انجام دهند بعد تشویقشان کنید، شاید در ابتدا فقط نیمی از عملکردشان درست باشد اما همان نیز باید مورد ستایش قرار گیرد. تشویق موجب پیشرفت است زیرا شما با یک هدف متحرک و موثر سر و کار دارید.
می توانید در ادامه کارشان را اصلاح کنید تا به بهبود کار خود ادامه دهند.
بیشتر ما در گرفتن مچ آدمها به هنگام کارهای نادرست بیشتر از وقتی که کارهای درست انجام میدهند خبره ایم.
● یکی از روش های پیگیری پروژه ای تن به تن در سازمانها یا مراکز آموزشی است.
?️ دانشآموختگان هر دو هفته یک بار به مدت ۱۵ تا ۳۰ دقیقه گزارش های خود را مستقیم به همدیگر ارائه دهند.
?️ تمرکز این گزارش معمولاً بر چگونگی پیشرفت آنها به سوی هدف باشد و اینکه در صورت نیاز به کمک، خواهان چه کمکی هستند.
اما همچنین میتواند شامل هر موضوعی که آنها بخواهند باشد این نشست، نشست آنهاست.
?️ این کار سازمانبندی و مسئولیت پذیری را نیز برایشان محقق می کند. از آنجایی که دانشآموختگان ۲۶ بار در سال گزارشهای همدیگر را می شنوند، در معرض سازمان بندی و ساختارسازی زیادی قرار میگیرند.
به خاطر وجود این نشست های دائمی وقتی زمان مرور عملکرد سالیانه برسد دیگر چیزی غیرمنتظره و عجیب باقی نخواهد ماند.
مسئولیت پذیری نیز در بدن این پروسه رودررو نهفته است که تاثیر چشمگیری بر عملکرد افراد می گذارد.
برای ترغیب دانش آموختگان به انجام این پروسه بارها و بارها اهمیت نقش ملاقاتهای تک به تک را به همه یادآور شوید.
اگر پس از هر برنامه آموزشی، شرکت کنندگان به مدت شش هفته، هفتهای یک بار، هر بار به مدت ۵۰ دقیقه، با جلسات پشتیبانی تلفنی که توسط یک مربی انجام می شود حمایت شوند. سازمان بندی، حمایت و مسئولیت پذیری را که بدان نیاز دارند دریافت میکنند. و به نتایج مورد نظرشان میرسند. افزودن نشستهای تک به تک به این ترکیب ضربه پیگیرانه قدرتمندی است که به افراد کمک میکند آموخته هایشان را به کار ببندند.
وقتی مردم آنچه را آموخته اند به کار گیرد و به اهدافشان دست یابد در واقع همه برنده شده اند.
مردم موفق مشتاق فراگیری و داشتن یک برنامه پیگیری برای فراگیری هستند. به کار بستن آن چه یاد گرفتهایم نمیتواند به شانس و اقبال واگذار شود. یک برنامه پیگیری لازم است تا سازمان بندی حمایت و مسئولیت پذیری را موجب شود که به ما در پیشروی به سوی مقصدمان کمک کند.
مراحل به من بگو، نشانم بده، اجازه بده، نظارتم کن و ستایشم کن یا هدایتم کن. برنامه پیگیری ساده اما قدرتمندی است که کمک میکند برندگان بالقوه، برنده شوند. تاکید و برجسته کردن نکات مثبت به دانشآموختگان کمک میکند رفتار مشتاقانه داشته باشند پیش از هدایت دوباره یا تصحیح کردن بسیار مهم است، دانش آموختگان در طول زمان قادر خواهند شد خود را ستایش یا هدایت دوباره کند.