پلان اول: تابلوی کلینیک ترک اعتیاد
پلان دوم :لباس صورتی رو روی میز میگذارن و بسته صورت مصرف کننده و اضطرابش رو نشون میده
پلان سوم:قول میدم بعد 20 روز همه چی تمامه
فیلم تمام و تیتراژ میاد.
زندگی روزمره:
پلان اول:دختری که بخاطر نخواستن یک مرد و طلاقش انقدر روش فشاره که میره از جیب پدر شیشه برمیداره و می خوره
پلان دوم:هروله یک سری آدم برای بهبود و رفت و برگشت مداوم به کلینیک
پلان سوم:تحویل به مرکز نگهداری و ترک
پلان چهارم :گریه، بیقراری، اضطراب، فریاد،...
پلان پنجم:20 روز گذشته و صورت دختر شاداب
پلان ششم: با لبخند میاد داخل خونه همه برای پاکیش جشن میگیرن.
پلان هفتم:وسوسه میپیچه تو مغزش و این آغاز راهه. چند روز بعد صدای فندک پدر میاد هی به دوستش زنگ میزنه، هی حرف میزنه، هی راه میره، هی گریه میکنه.
پلان هشتم :پدر بی تفاوت مجدد میکشه، وسوسه دیوانه میکنه. پدر نئشه میشه، دختر میره سراغ پدر و میخوره.
پلان نهم: حالا عذاب وجدان که داره خفش میکنه، باز صدای فندک میاد.
پلان دهم:میره پیش متخصص اعتیاد فریاد میزنه هیچ برام مهم نیست جز شیشه، هیچی برام نیست جز کشیدن، حتی عشق داغ و اتشینش به دوست پسرش رو انکار میکنه.
پلان یازدهم :یکی از راه ها کلینکه
ادامه دارد...
این پلان ها ادامه دارند، گاهی تا سالهای سال، اعتیاد و مواد زشت تر از هر زشتی هستند و قدرتمندتر که بگید فقط 21 روز تحمل کن، بزارید همه چهره زشت و نکره ش رو ببینن. بی رحمی ش رو ببینن