وطن چه کلمه غریبیست این روزها
وطن از کودکی برای من معنا پیدا کرد، وقتی چرخ های ویلچر داییم رو تمیز میکردم، وقتی هروله زدن عزیزانم رو برای احقاق حق یک انسان میدیدم، وقتی مادربزرگم یک چشمش را بخاطر تیر کینه مجاهدین خلق از دست داد.
وقتی تمام غصه های کودکیم از خاک گفتند، از غیرت از حفظ و نگهداری این آب و خاک، از دیدن تک تک انسان‌هایی که به هر دلیلی دچار مشکل شده بودند.
از این نسل می ترسم از اینکه دیگه خاک براشون مفهومی نداره وطن براشون مفهومی نداره!
خوشحالم که وطن برای من دیگر محدود مرزهای جغرافیایی نیست وطن جایی که بتونم دردی از یک کودک کم کنم یا اثری ماندگار از خودم بگذارم.
