اینجا برای تو می نویسم، برای تو که حتی کمرت خمیده ولی باز از تو میترسند. از تو که بعد از مدت های بودن را برای من تعریف کردی، زیستن را و رها کردن را
تو که به ما ایستادن رو آموختی، فرستادگان خداوند رو به ما معرفی کردی.
بعد از سالیان دلم میخواست محکم در آغوشت بگیرم.
افتخارم بودن در کنار توست.