ویرگول
ورودثبت نام
نوای بینوایی
نوای بینوایی
نوای بینوایی
نوای بینوایی
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

سلام قالب نو

تو کتاب آقای ضابطین خوندم که نوشته بود سفر سقف ذهن آدم ها رو بالاتر میبره. راست می‌گفت ولی نه تنها سفر بلکه حضور در کنار آدم های مختلف هم میتونه سقفت رو بالا ببره و روحت رو بزرگ کنه ولی هر دوی اینها یه شرط دارن اونم تن دادن به چالش ها و تغییر با هر کدام از اینهاست. کسانی رو میشناسم که خیلی از نقاط جهان سفر کردند یا خیلی تعامل اجتماعی دارن ولی وقتی به درون ذهنشون میری هنوز همه چیز کوچیکه و اندازه سقف خونشونه. در عوض کسانی رو میشناسم که جاهای خیلی دوری نرفتن و یه کاسب ساده ن ولی وقتی میشینی پیششون انگاروارد یه دنیای بزرگ شدی. حالا رسیدیم به اون شرط یعنی قدرت پذیرفتن چالش و تغییر!

راست می‌گفت ولی نه تنها سفر بلکه حضور در کنار آدم های مختلف هم میتونه سقفت رو بالا ببره و روحت رو بزرگ کنه ولی هر دوی اینها یه شرط دارن اونم تن دادن به چالش ها و تغییر با هر کدام از اینهاست.

تو سفر گاهی باید از بری تو بازار محلی و بشینی کنار یه کاسب که کارش تعمیر وسایل و باهاش گپ بزنی تا از دلتنگی برای بچه هاش بشنوی، گاهی باید کنار سبزی فروش که بساطش رو روی زمین پهن کرده بشینی تا از باغچه کوچیک خونش و بقیه سبزی هایی که اونجا کاشته و میاره برای فروش و از اینکه چی شد سبزی فروش شد برات بگه، گاهی باید بری یه غذا خوری محلی کوچیک تا اونجا هم طعم غذای خونه رو بچشی، گاهی باید بری یه ساحل محلی، شاید اونجا یه مار رو ببینی که تو ساحل تخم گذاشته یا کلی گیاه که چون آدم زیادی اونجا تردد نمیکنه کنار دریا در اومدن یا کلی گاو که برای آرامش اومدن کنار ساحل دراز کشیدن یا سگی که با رفت و اومد موج ها باهاش بازی میکنه

گاهی باید سوار مینی بوس داغون بین روستا یا تراکتور بشینی و یاد بگیری آدم ها چقدر خوب میتونن با وجود کلی مشکل بخندن و شاد باشن. یا کنار جدول بشینی و با کودک های روستا هم کلام بشی و اونجاست که میفهمی یه بچه وسط محروم ترین شهر کشور انگیزه داره واسه آینده، گاهی باید با راننده کامیون ها گپ زد تا از خاطرات مسیر بگن از چیزهایی که دیدن، گاهی حتی باید با گور کن ها و مرده شور ها هم حرف زد اونهای خاطرات تکان دهنده ای دارن از اینکه گاهی آدم ها آنقدر غرق دنیام که متوفی رو فراموش میکنن و میرن سراغ ارث و میت رو همون افراد قبرستان دفن میکنن،...

از موقعی که یادم میاد عاشق پذیرفتن چالش های مختلف بودم، گاهی این چالش ها آنقدر بزرگ بودند که من رو داشتن له می‌کردن ولی بعد از اون انگار قالب عوض کرده بودم و هیچ شباهتی به اون ادم قبل نداشتم حتی دیگه اون ادم قبلی رو دوست نداشتم.

من باز هم بعد یک سفر طولانی قالب عوض کردم و با اینکه خیلی سخت بودولی الان دیگه اصلا اون ادم قبلی رو دوست ندارم و میخوام با این ادم جدید سفر رو شروع کنم.


۳
۰
نوای بینوایی
نوای بینوایی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید