جمعه

روزی که می رفتی برایم شعر هم غم می سرود
رفتی تو اما هر غروبی، بی تو صد تاجمعه بود

جان می گرفتی تا که من مدیونِ قلبم می شدم
دلتنگ یاری سنگ دل هستم که از من دل ربود

دائم سکوتت را شنیدم در شلوغی های شب
رویا که بیداریِ گمان پردازِ من را می ستود

دلگرم کردی جانِ من را، بعدِ آن آشفتگی
من شاعری کردم نگاهی را که قلبم را گشود

می خواستم تا اشکِ خود ارزان فروشم صد دریغ
از جمعه بازاری که اشکم را کمی خواهان نبود!

شاعر: نسترن بانو (دل باران)

#نسترن_جانکی #نسترن_بانو #شعر #شاعر_جوان #شعر_معاصر #غزل #شعر_کلاسیک